به گزارش ایراف، وزارت مهاجرین و بازگشتکنندگان طالبان اعلام کرده است که در ماه گذشته ۳۱ هزار و ۳۲۰ خانواده در ۲۵ ولایت کشور کمکهای بشری دریافت کردهاند.
براساس خبرنامه این وزارت، ارزش مجموعی کمکها به ۱۷۰ میلیون و ۹۵۹ هزار و ۹۱۸ افغانی میرسد و شامل مواد غذایی، پول نقد، خیمه، خدمات بهداشتی، سرپناه، تسهیلات اسناد مدنی و زمینههای کاری بوده است.
این کمکها در حالی توزیع شده که موج بازگشت مهاجران از ایران و پاکستان همچنان ادامه دارد و براساس گزارشهای سازمان ملل، افغانستان از پاییز ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۵.۵ میلیون بازگشتکننده را جذب کرده است؛ موجی که بهگفته نهادهای بینالمللی، کشور را وارد مرحلهای از «چالشهای طولانیمدت معیشتی و اداری» کرده است.
مشکلات گسترده بازگشتکنندگان؛ از نبود اسناد تا بحران کار
گزارش تازه کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR) نشان میدهد که بیش از نیمی از خانوادههای بازگشتکننده فاقد اسناد هویتی هستند؛ مسئلهای که دسترسی آنان به خدمات دولتی، آموزش، درمان و حتی کار را با مانع جدی روبهرو میکند.
همچنین ۹۰ درصد بازگشتکنندگان کمتر از پنج دلار در روز درآمد دارند و تنها نیمی از آنان توانستهاند کاری —غیررسمی—پیدا کنند؛ برای زنان این رقم به کمتر از یکچهارم میرسد.
در کنار این مشکلات، گزارشهای میدانی نشان میدهد که بازار کار افغانستان زیر فشار ورود گسترده نیروی کار جدید قرار گرفته و دستمزدها در برخی ولایتها کاهش یافته است.
براساس دادههای سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM)، ۶۲ درصد بازگشتکنندگان بدون هیچ منبع درآمد و ۴۸ درصد بدون سرپناه وارد کشور میشوند؛ وضعیتی که بسیاری از خانوادهها را از همان روزهای نخست درگیر بدهی و هزینههای ضروری میکند.
بحران ساختاری؛ نیاز به حمایت پایدار
نهادهای بینالمللی هشدار دادهاند که سرعت و حجم بازگشتها، در کنار رکود اقتصادی و کاهش کمکهای خارجی، توان جذب و ادغام بازگشتکنندگان را در افغانستان بهشدت محدود کرده است.
بهگفته UNHCR، پایداری این روند نگرانکننده است و بسیاری از بازگشتکنندگان بهدلیل نبود چشمانداز معیشتی، دوباره تصمیم به خروج از کشور میگیرند.
