به گزارش ایراف، به نقل از رویترز، دفتر کنترل داراییهای خارجی وزارت خزانهداری آمریکا (OFAC) روز پنجشنبه (۳۰ مرداد ۱۴۰۵) ۲۱ فرد، ۱۶ شرکت و ۱۰ فروند نفتکش مرتبط با جمهوری اسلامی ایران را در فهرست سیاه تحریمها قرار داد. بر اساس اعلام رویترز، این اقدام مستقل از محدودیتها و بستههای تنبیهی گستردهتری است که پیش از این از سوی دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، علیه ساختارهای اقتصادی ایران مطرح شده بود.
ابعاد استراتژیک تحریمها و رویکرد واشنگتن
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، با صدور بیانیهای با تاکید بر پیگیری سیاستهای فشارهای حداکثری اعلام کرد که این اقدامات هدفمند اقتصادی برای مهار منابع درآمدی و فلج ساختن شبکههای دور زدن تحریمها طراحی شدهاند. به گفته وی، واشنگتن قصد دارد با این ابزارها توانایی مالی ایران برای پشتیبانی از گروهها و متحدان منطقهایاش را بهشدت محدود سازد.
این تحریمها در حالی اعلام میشوند که طی ماههای اخیر، با وجود برقراری آتشبس موقت و بحرانهای پیشآمده در خطوط مواصلاتی دریایی و تنگه هرمز، معابر ترانزیت انرژی در منطقه تحت نظارتهای شدید امنیتی قرار گرفتهاند. واشنگتن همزمان با مسدودسازی روزنههای مالی، در تلاش است فشارها بر ناوگان حملونقل نفت ایران را افزایش دهد.
پیشینه تحریمها و چشمانداز فشار بر بازار انرژی
اعمال این تحریمها نشاندهنده تداوم روند سختگیرانه واشنگتن پس از پایان مهلتهای دیپلماتیک و یادداشتهای تفاهم منطقهای است. پیش از این نیز کارشناسان بینالمللی هشدار داده بودند که تشدید فشارها بر ناوگان نفتکشها میتواند بر نوسانات بازار جهانی انرژی و قیمت سوخت تاثیرگذار باشد.
با این حال، نگاهی به تجربه دهههای اخیر نشان میدهد که تکرار آزموده چرخههای تحریمی، تحول ساختاری در محاسبات تهران ایجاد نکرده است. در واقع، تثبیت شبکههای بومی ترانزیت انرژی و تنوعبخشی به مسیرهای مالی موازی در طول سالهای گذشته موجب شده تا بازار نفت و شریانهای صادراتی ایران، درجه بالایی از تابآوری را در برابر چنین بستههای تکراری به نمایش بگذارند؛ موضوعی که ناکارآمدی رویکرد یکجانبهگرایانه واشنگتن در مهار نفوذ منطقهای و اقتصادی ایران را بیش از پیش آشکار میسازد.
