به گزارش ایراف، کمیته بینالمللی نجات در بیانیه تازه خود تأکید کرده است که دامنه بحران انسانی در افغانستان به مرحلهای رسیده که توان این نهاد برای ارائه خدمات درمانی بهشدت کاهش یافته است.
بر اساس این بیانیه، شمار مراکز درمانی تحت مدیریت این سازمان که در سال ۲۰۲۳ به ۴۶ مرکز میرسید، اکنون تنها ۱۶ مرکز باقی مانده است؛ کاهشی که به گفته این نهاد، مستقیماً ناشی از افت گسترده کمکهای جهانی است.
کاهش خدمات حیاتی برای مادران و کودکان
این سازمان هشدار داده است که کمبود بودجه، آن را ناگزیر کرده تا بخشی از خدمات حیاتی خود از جمله درمان سوءتغذیه کودکان و مراقبتهای درمانی مادران در مناطق محروم را محدود کند؛ خدماتی که برای هزاران خانواده افغان تنها راه دسترسی به درمان بوده است.
پنج سال پس از تغییر قدرت؛ نیمی از جمعیت در وضعیت بحرانی
در بخش دیگری از بیانیه آمده است که پنج سال پس از به قدرت رسیدن طالبان، نیمی از جمعیت افغانستان در وضعیت بحرانی زندگی میکنند و کشور با یکی از شدیدترین بحرانهای طولانیمدت قرن بیستم و بیستویکم روبهرو است.
این نهاد سه تهدید اصلی را عامل تشدید بحران معرفی کرده است: کاهش کمکهای جهانی، تغییرات اقلیمی و بازگشت گسترده مهاجران؛ عواملی که برخی زیرساختهای درمانی و خدماتی را در آستانه فروپاشی قرار دادهاند.
هشدار درباره اوجگیری گرسنگی
بوستان فهیم، مدیر برنامههای کمیته بینالمللی نجات در افغانستان، با اشاره به وضعیت وخیم امنیت غذایی گفته است: «درست زمانی که بحران گرسنگی در افغانستان به بدترین سطح ثبتشده در تاریخ رسید، جهان خود را از تأمین بودجه مورد نیاز برای مقابله با این بحران کنار کشید.»
درخواست برای افزایش فوری کمکها
کمیته بینالمللی نجات از دولتها و نهادهای بینالمللی خواسته است که کمکهای توسعهای خود به افغانستان را افزایش دهند و منابع مالی جدیدی برای خدمات تغذیهای، مراقبتهای درمانی مادران و برنامههای سیار اختصاص دهند؛ زیرا ادامه روند کنونی میتواند پیامدهای جبرانناپذیری برای میلیونها شهروند افغان داشته باشد.
