به گزارش ایراف، این نهاد یادآور شده که طالبان از زمان بازگشت به قدرت در آگست ۲۰۲۱، بیش از ۱۰۰ فرمان محدودکننده علیه زنان و دختران صادر کردهاند؛ فرمانهایی که از ممنوعیت آموزش متوسطه و دانشگاه گرفته تا محدودیت شدید در اشتغال و حضور اجتماعی را شامل میشود.
کاهش شدید آزادی رفتوآمد؛ زنان در انزوای اجباری
براساس نظرسنجی انجامشده توسط این نهاد، بیش از نیمی از زنان افغان تنها یک یا دو بار در ماه از خانه خارج میشوند؛ آماری که نشان میدهد محدودیتهای طالبان عملاً آزادی رفتوآمد زنان را به حداقل رسانده است.
همچنین نزدیک به سهچهارم زنان گفتهاند هنگام خروج از خانه بدون محرم، احساس ناامنی میکنند؛ احساسی که بهگفته سازمان ملل، نتیجه مستقیم سیاستهای سختگیرانه طالبان در کنترل حضور زنان در فضاهای عمومی است.
بحران سلامت روان؛ پیامد انزوای اجتماعی و حذف فرصتها
این گزارش هشدار میدهد که محدودیتهای طالبان، سلامت روانی زنان را با بحرانی عمیق روبهرو کرده است.
طبق یافتهها، هفت زن از هر ۱۰ زن وضعیت سلامت روانی خود را «بد» یا «بسیار بد» توصیف کردهاند.
زنان شرکتکننده در این نظرسنجی، انزوای اجتماعی، از دست دادن فرصتهای آموزشی و شغلی، و محدود شدن دسترسی به شبکههای حمایتی را از عوامل اصلی این وضعیت دانستهاند.
