به گزارش ایراف، وزارت اطلاعرسانی پاکستان در بیانیهای رسمی، ادعاهای مطرحشده از سوی طالبان افغانستان مبنی بر انتقال سلاح از پاکستان به خاک این کشور برای انجام اقدامات خرابکارانه را رد کرد و آن را «بیاساس، غیرقابلقبول و برخلاف حقایق اثباتشده» دانست.
اسلامآباد تأکید کرد که افغانستان پس از خروج نیروهای آمریکایی و ناتو، مملو از حجم عظیمی از تجهیزات نظامی پیشرفته و سلاحهای رهاشده به ارزش تقریبی ۷.۲ میلیارد دلار است؛ علاوه بر آن، ذخایر گستردهای از سلاحهای دوران شوروی طی دههها جنگ در این کشور انباشته شده است.
بهگفته پاکستان، تلاش برای نسبتدادن این سلاحها به اسلامآباد «تلاشی برای منحرفکردن توجه جامعه جهانی از نگرانیهای جدیتر و مستند» است.
در این بیانیه آمده است که گروههای تروریستی همچنان در خاک افغانستان «فضا، تسهیلات و آزادی عملیاتی» برای برنامهریزی و اجرای حملات علیه پاکستان دارند و طالبان باید به تعهدات مکرر خود مبنی بر جلوگیری از استفاده از خاک افغانستان برای اقدامات تروریستی عمل کند.
اسلامآباد هشدار داد که «اتهامزنی و تغییر مقصر» نمیتواند واقعیت حضور پناهگاههای تروریستی در افغانستان را پنهان کند.
گفتنیاست که وزارت دفاع طالبان روز گذشته مدعی شد که نیروهای این گروه در جریان عملیات در مناطق مختلف غرب افغانستان، ۷۴ میل سلاح سبک و سنگین را که از پاکستان قاچاق شده بود، کشف و ضبط کردهاند.
وزارت دفاع طالبان نوشتهاست که این سلاحها از کشور پاکستان به هدف انجام «فعالیتهای تخریبی» انتقال داده میشد و نیروهای طالبان به هیچکس اجازه نمیدهند در افغانستان دست به اقدامات تخریبی بزند.
تنشهای فزاینده میان کابل و اسلامآباد
این در حالیاست که روابط دو کشور طی ماههای اخیر بهدلیل افزایش درگیریهای مرزی، تبادل اتهامات درباره پناهدادن به عناصر مسلح و نگرانیهای امنیتی، به پایینترین سطح رسیده است.
پاکستان بارها اعلام کرده که برخی حملات علیه نیروهای امنیتی این کشور از خاک افغانستان انجام میشود؛ ادعایی که طالبان آن را رد کرده و تأکید کردهاند که «امنیت مرزها تنها از مسیر گفتوگو و همکاری مشترک قابلتضمین است».
مذاکرات بینتیجه
با اینکه دو طرف بارها بر ضرورت حلوفصل اختلافات از مسیر دیپلماسی تأکید کردهاند، اما چندین دور مذاکرات بهدلیل اختلاف دیدگاهها نتیجه ملموسی نداشت.
مقامهای پاکستانی معتقدند تا زمانی که طالبان درباره فعالیت گروههای مسلح در خاک افغانستان «تضمینهای عملی و قابل راستیآزمایی» ارائه نکند، چشمانداز روابط دو کشور همچنان مبهم خواهد بود.
