به گزارش ایراف، نورالدین ترابی، رئیس اداره ملی آمادگی مبارزه با حوادث طالبان، در گفتوگویی تازه با رسانهها اعلام کرد که جهان برای عدم بهرسمیتشناسی حکومت طالبان بهانهتراشی میکند.
او با اشاره به تجربه نخستین دوره حاکمیت طالبان، جنگهای داخلی و مخالفت برخی کشورها بهویژه آمریکا با تشکیل «نظام اسلامی» در افغانستان را از عوامل سقوط آن دوره دانست.
ترابی تأکید کرد: «اگر شریعت زیر پا گذاشته نشود و ارتباطات ما با جهان بهبود یابد، از طریق گفتوگو میتوانیم روابط بهتری برقرار کنیم تا هر کشور ما را به رسمیت بشناسد و ما نیز آنان را.»
روابط کابل و اسلامآباد
رئیس اداره ملی آمادگی مبارزه با حوادث طالبان، تنها راه حل تنشهای میان کابل و اسلامآباد را گفتوگو عنوان کرد و افزود: «بهجای گلایههای متقابل، بهتر است احسانهایی که در حق یکدیگر کردهایم را بپذیریم و از طریق مذاکره مشکلات را حل کنیم.»
انتقاد از نهادهای بینالمللی
ترابی در بخش دیگری از سخنانش از عملکرد سازمانهای جهانی در زمینه کمکهای بشردوستانه انتقاد کرد.
او گفت برخی موسسات تا ۷۰ درصد کمکها را صرف هزینههای اداری میکنند و این روند به ضرر مردم افغانستان است.
به گفته او، سهم اداری نباید بیش از ۳۰ تا ۵۰ درصد باشد و باقی باید مستقیم به شهروندان برسد.
چالشهای اقلیمی و حوادث طبیعی
رئیس اداره ملی آمادگی مبارزه با حوادث طالبان همچنین تغییرات اقلیمی و وقوع حوادث طبیعی را از مهمترین چالشهای افغانستان دانست.
او با انتقاد از عدم دعوت نمایندگان طالبان به نشستهای جهانی تغییرات اقلیمی، تأکید کرد که این رویکرد باعث نادیده گرفتن مشکلات واقعی مردم افغانستان میشود.
ترابی در پایان اطمینان داد که اداره تحت مدیریت او کمکهای اضطراری را بهصورت شفاف و بهموقع در اختیار آسیبدیدگان قرار میدهد، هرچند نبود همکاری جدی جامعه جهانی همچنان مانع بزرگی در مسیر مدیریت بحرانهاست.
چرا جامعه جهانی حکومت طالبان را به رسمیت نشناخته؟
جامعه جهانی تاکنون حکومت طالبان را به رسمیت نشناخته و دلایل این موضوع بیشتر به چند محور اصلی برمیگردد.
نبود دولت فراگیر با حضور همه اقوام و جریانهای سیاسی یکی از مهمترین انتقادهاست.
بسیاری از کشورها تأکید دارند که بدون مشارکت گروههای مختلف، حکومت طالبان مشروعیت داخلی و بینالمللی ندارد.
از سوی دیگر، محدودیتها علیه زنان و نقض آزادیهای مدنی باعث شده سازمانهای بینالمللی و کشورهای غربی شرط بهرسمیتشناسی را رعایت حقوق بشر بدانند.
نگرانیهای امنیتی نیز مطرح است؛ فعالیت گروههای تروریستی در افغانستان و احتمال تهدید امنیت منطقهای و جهانی مانع جدی در مسیر پذیرش طالبان محسوب میشود.
در کنار این موارد، اختلاف دیدگاه میان قدرتهای جهانی مانند آمریکا، اروپا، چین و روسیه باعث شده اجماع بینالمللی شکل نگیرد.
در حقوق بینالملل نیز طالبان قدرت را خارج از چارچوب قانونی و از طریق زور به دست گرفتهاند و همین مسئله جایگاه حقوقی آنان را زیر سؤال برده است.
به طور خلاصه، نبود دولت فراگیر، نقض حقوق بشر، نگرانیهای امنیتی و اختلاف قدرتهای جهانی چهار دلیل اصلی هستند که تاکنون مانع بهرسمیتشناسی حکومت طالبان شدهاند.
