به گزارش ایراف، منابع میگویند که بر اساس حکم ملا هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان «هیچ فرد و نهادی حق مخالفت با عبدالحکیم شرعی را ندارد و نمیتواند مانع اجرای تصمیمات وی گردد». از این رو، شرعی در برخورد با هزارهها و شیعیان، قدرت تام دارد و هرگونه که اراده کند عمل میکند.
عبدالحکیم شرعی از مهرههای ثابت تشکیلات طالبان است که از سپتامبر ۲۰۲۱ تاکنون در سمت وزارت عدلیه یا دادگستری حضور دارد و علاوه بر آن، ریاست کمیسیون جلوگیری از غصب زمین طالبان را نیز بر عهده دارد.
شرعی متولد ۱۹۶۲ در منطقه موسیخیل ولایت خوست و از قبیلهٔ لکن است. او درسخواندهٔ مدارس مذهبی پاکستان است و در سال ۱۹۸۹ از دارالعلوم حقانیه در اکوره ختک فارغالتحصیل شده است.
او در دههٔ ۱۹۹۰ که جوان و تازهکار بود، روابط نزدیکی با جلالالدین حقانی (پدر سراجالدین حقانی) داشت و با حمایت وی، عضویت در شورای اهل حل و عقد و سمت فرماندهی پلیس ولایت خوست را در حکومت به رهبری برهانالدین ربانی به دست آورد. شرعی در دورهٔ اول حکومت طالبان، با حمایت جلالالدین حقانی، ابتدا والی زابل و بعد معاون مالی و اداری وزارت عدلیه بود، اما اکنون در جناحبندی داخلی طالبان، از افراد نزدیک به ملا هبتالله است و در رقابت با سراجالدین حقانی به سر میبرد و جناح حقانی را بهاندازهٔ کافی متعهد به «اصول شرعی» نمیداند. او چندی پیش با کنایه به سراجالدین حقانی گفته بود که اگر شیخ هبتالله نباشد، برخی وزیران حاضر اند کراوات بزنند.
عبدالحکیم شرعی پس از سقوط طالبان با لشکرکشی آمریکا به افغانستان، به عربستان متواری شد و در آنجا عضو کمیتهٔ چهارنفرهای بود که وظیفهٔ جمعآوری کمک مالی برای طالبان را بر عهده داشت. کمیتهٔ مذکور طی شش سال بیش از ۵ میلیون دلار کمک جمعآوری کرد که عبدالحکیم شرعی آن را به آغاجان معتصم، متصدی آن زمان خزانهداری طالبان، تحویل داد.
شرعی در بهار ۲۰۱۰ در عربستان بازداشت و به ۹ سال زندان محکوم شد. پس از رهایی از زندان در سال ۲۰۱۹، به عضویت شورای رهبری طالبان درآمد و به عنوان عضو هیئت مذاکرهکنندهٔ طالبان در قطر تعیین گردید.
اکنون عبدالحکیم شرعی از چهرههای افراطی محسوب میشود که به دنبال تطبیق «شریعت اسلامی» با قرائت طالبان است. شاهدانی که در جلسات حضوری با این مقام طالبان دیدار داشتهاند، میگویند که او با زبان زور، تحکم و تکفیر سخن میگوید و از فحاشی و کاربرد کلمات رکیک که برای یک فرد دونپایه نیز مایهٔ شرمساری است، هیچ ابایی ندارد و افراد در حضور وی ممکن است لتوکوب شوند.
گفته میشود که او نسبت به شیعیان، نگاه تکفیری دارد، مدارس و آموزشگاههای شیعی را کانون «فتنه» میخواند و قول داده است که همه آنها را ببندد.
براساس این ارزیابی، تصمیم به تعطیلی تلویزیون تمدن و حوزه علمیه خاتمالنبیین(ص) و اخیرا نیز صدور دستور تخلیه شهرک امید سبز در غرب کابل، بخشی از رویکرد ضدشیعی وزیر عدلیه طالبان است و او پس از این تصمیمات، حتی کسانی را که برای دادخواهی به وزارت عدلیه طالبان، مراجعه کرده در ساختمان وزارت و سپس، زندانهای شخصی خود، بازداشت و زندانی کرده است.
