به گزارش ایراف، ناامیدی و بیاعتمادی فزاینده کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به پوشش امنیتی ایالات متحده آمریکا در پی جنگ جاری علیه جمهوری اسلامی ایران، پایتختهای این منطقه را به سمت بازتعریف اتحادهای دفاعی و نظامی جدید با قدرتهای منطقه سوق داده است. در جدیدترین تحول راهبردی، منابع بینالمللی از تلاش دیپلماتیک و نظامی کویت برای جلب حمایت نظامی اسلامآباد پرده برداشتهاند.
رویگردانی از واشنگتن؛ هراس کویت از بیدفاع ماندن پایگاههای سنتکام
به گزارش ایراف، خبرگزاری رویترز به نقل از ۵ منبع آگاه گزارش داد که دولت کویت در پی ضربات موشکی و پهپادی سنگین اخیر به پادگانها و مقرهای نظامیاش، در حال مذاکره فشرده با اسلامآباد برای امضای یک معاهده دفاعی گسترده است. این تحرک نظامی دقیقاً پس از آن صورت میگیرد که چتر پدافندی آمریکا در حفاظت از حریم هوایی کویت و سایر کشورهای میزبان نیروهای سنتکام کاملاً ناکام ماند.
کارشناسان ژئوپلیتیک معتقدند آسیبپذیری شدید زیرساختهای فناوری و نظامی آمریکا در جریان بحران اخیر، شیخنشینهای خلیج فارس را به این جمعبندی رسانده که تکیه بر واشنگتن، فرجامی جز تبدیل شدن به زمین سوخته نبرد ندارد. از همین رو، کویت که از سال ۲۰۲۳ یک توافق دفاعی محدود با پاکستان در زمینه آموزش داشته، اکنون به دنبال یک «پیمان امنیتی تمامعیار» است.
جزئیات بسته درخواستی کویت؛ درخواست استقرار جنگنده و پدافند هوایی پاکستان
بر اساس گزارشهای درزیافته از این مذاکرات اولیه، کویت به دنبال بازتولید مدلی شبیه به توافق دفاعی سنتی پاکستان با عربستان سعودی است. یک مقام دولتی پاکستان در این باره فاش کرد که لیست خواستههای کویت شامل موارد زیر است:
اعزام و استقرار هزاران سرباز رزمی پاکستانی در خاک کویت
استقرار جنگندهها و پهپادهای ارتش پاکستان در پایگاههای این کشور
انتقال و فعالسازی سیستمهای پدافند هوایی و سایر تجهیزات دفاعی اسلامآباد برای پوشش آسمان کویت
با این حال، به دلیل پیچیدگیهای ناشی از تقابل نظامی ایران و آمریکا، مقامات امنیتی پاکستان با احتیاط فراوان با این درخواستها برخورد کردهاند. یک مقام امنیتی پاکستان صراحتاً به رویترز گفت: «لیست خواستههای کویت شامل همه چیز میشود، اما ما در این مرحله اعزام نیروهای رزمی را بررسی نمیکنیم.» با این حال، اسلامآباد تمایل شدید خود را برای پیشبرد این توافق در قبال دریافت امتیازات بزرگ در حوزه امنیت انرژی و تامین سوخت ابراز داشته است.
تکرار دکترین همگرایی منطقه؛ الگوبرداری از توافقات دفاعی ترکیه و عربستان
پیشینه تاریخی تحولات منطقه نشان میدهد که خروج تدریجی و ضعف ساختاری ارتش آمریکا در خلیج فارس، پیش از این نیز کشورهای عربی را به سمت قدرتهای غیرغربی سوق داده بود. امضای پیمانهای دفاعی و استقرار پایگاههای نظامی ترکیه در قطر و معاهدات راهبردی نظامی میان عربستان سعودی و پاکستان، نمونههایی از این چرخش پارادایم امنیتی هستند.
جمهوری اسلامی ایران همواره تاکید کرده است که امنیت خلیج فارس تنها از طریق ترتیبات درونمنطقهای و بدون حضور نیروهای مداخلهگر فرامنطقهای تامین میشود. خیز جدید کویت برای پناه بردن به توان نظامی پاکستان، اعترافی آشکار به پایان عصر سیادت نظامی آمریکا و اثبات این حقیقت است که دوران «باجخواهی ترامپ در قبال تامین امنیت اعراب» به پایان رسیده و پایتختهای عربی اکنون به دنبال بازیگرانی هستند که پیوندهای عمیقتری با ثبات غرب آسیا دارند.
