به گزارش ایراف، بدر البوسعیدی، وزیر خارجه عمان، در گفتوگو با شبکه الجزیره با اشاره به تحولات امنیتی خلیج فارس اعلام کرد که گفتوگوهای پیچیده و فنی میان کشورهای منطقه برای تدوین یک سازوکار بلندمدت تضمین آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز در جریان است.
او تأکید کرد که مسقط در این مسیر، همکاری نزدیک با ایران و جامعه بینالمللی را برعهده دارد تا امنیت دریایی منطقه بر پایه تفاهم و مشارکت جمعی تقویت شود.
وزیر خارجه عمان با انتقاد از رویکردهای تنشزا در منطقه گفت: «خطرناکترین تهدیدات برای امنیت خلیج فارس از داخل منطقه برنمیخیزد، بلکه محصول تصمیمگیریها و تحرکات بیرونی، بهویژه از سوی تلآویو است.»
او افزود که این تهدیدات، ساختار امنیتی منطقه را با چالشهای جدی روبهرو کرده و ضرورت بازنگری در روابط سنتی امنیتی را افزایش داده است.
ضرورت بازتنظیم روابط با آمریکا
البوسعیدی با اشاره به پیامدهای جنگ اخیر در منطقه تصریح کرد: «روابط با آمریکا باید بازتنظیم شود تا با واقعیتهای راهبردی آشکارشده در جریان جنگ هماهنگ باشد.»
او جنگ کنونی را «فاجعهبار» توصیف کرد و یادآور شد که این جنگ هیچ مجوزی از سازمان ملل نداشته و هیچیک از اهداف اعلامی خود را محقق نکرده است.
تأکید دوباره بر نقش تلآویو در بیثباتی منطقه
شبکه المیادین نیز گزارش داد که وزیر خارجه عمان در مقالهای منتشرشده در روزنامه فرانسوی لوموند بار دیگر تأکید کرده است: «خطرناکترین تهدیدات برای خلیج فارس نه از سوی تهران، بلکه از سوی تلآویو صادر میشود.»
او در این مقاله خواستار درسگیری از شرایط کنونی و تمرکز بر آینده بهجای تکرار اشتباهات گذشته شد.
البوسعیدی با مرور سیاستهای امنیتی چهار دهه گذشته گفت: «از سال ۱۹۷۹ سیاست موسوم به مهار، امنیت خلیج فارس را بر پایه مقابله با ایران تعریف کرد؛ در حالی که این فرضیه بهطور عمیق اشتباه بود و تهران هیچگاه تهدید ماهیتی برای منطقه محسوب نمیشد.»
او افزود که این رویکرد غلط باعث افزایش هزینههای نظامی، گسترش پایگاههای آمریکا در خلیج فارس و تداوم حضور پرهزینه نظامی خارجی شد؛ حضوری که بهگفته او «برای حفاظت از راه دور» تعریف شده و کارآمدی آن زیر سؤال رفته است.
اظهارات وزیر خارجه عمان نشان میدهد که معادلات امنیتی خلیج فارس در حال تغییر جدی است و نگاه برخی کشورهای منطقه از الگوهای قدیمی مبتنی بر مهار ایران، بهسمت همکاریهای منطقهای و مقابله با تهدیدات واقعی بیرونی در حال حرکت است.
این مواضع همچنین بیانگر افزایش نقش ایران در سازوکارهای امنیتی مشترک و کاهش اعتماد به رویکردهای مداخلهجویانه خارجی، بهویژه از سوی تلآویو و برخی بازیگران غربی است.
