به گزارش ایراف، آژانسهای سازمان ملل متحد در تازهترین گزارش خود هشدار دادهاند که افغانستان با یکی از بزرگترین بحرانهای آوارگی جهان روبهروست.
بر اساس ارزیابی اقتصادی–اجتماعی برنامه توسعه سازمان ملل (UNDP)، ۷۴ درصد جمعیت افغانستان یعنی حدود ۲۹ میلیون نفر از تأمین نیازهای اساسی زندگی عاجز هستند.
اقتصاد شکننده، چهار دهه جنگ، بازگشت ۲.۷ میلیون پناهنده، تشدید بحرانهای اقلیمی و کاهش مشارکت زنان در اقتصاد، مجموعهای از فشارهای فزاینده را بر معیشت مردم و ظرفیت خدمات عمومی وارد کرده است.
الکساندر دکرو، رئیس UNDP، که همراه با برهم صالح، کمیسر عالی پناهندگان سازمان ملل، در حال بازدید از افغانستان است، تأکید کرده که بحرانها در این کشور همواره همزمان و درهمتنیده ظاهر میشوند و هیچگاه جدا از یکدیگر نیستند.
بازدید از مناطق زلزلهزده و روایت بازسازی
در جریان سفر به جلالآباد، مقامات سازمان ملل با جوامع آسیبدیده از زلزله دیدار کردند و سپس به دره سوتان رفتند؛ منطقهای که به گفته دکرو «داستانی از بازسازی» را روایت میکند.
در این منطقه، پروژههای حفاظت از سیل، آبیاری و ساخت موانع حفاظتی با مشارکت زنان و مردان محلی در حال اجراست.
همچنین یک پروژه مشترک سازمان ملل در ولایتهای قندز و بغلان در ۶۹ اجتماع آسیبدیده از آوارگی فعال است که تاکنون ۶۴۷۸ متر مربع زمین آلوده به مین را پاکسازی کرده، ۲۸ پروژه کوچک زیرساختی را اولویتبندی نموده و ۴۲۵ خانوار را برای تأمین مسکن دائمی شناسایی کرده است.
افزایش نیاز به اسکان مجدد و فشار بر ظرفیتهای بینالمللی
کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل اعلام کرده که در سال ۲۰۲۶ بیش از ۵۷۰ هزار افغان نیاز فوری به اسکان مجدد دارند و این نهاد در تلاش است مسیرهایی چون آموزش، تحرک نیروی کار و اتحاد مجدد خانوادهها را گسترش دهد تا بخشی از فشار آوارگی کاهش یابد.
دکرو با اشاره به تفاوت میان کمکهای اضطراری و توسعهای گفته است که کمک اضطراری جانها را نجات میدهد، اما توسعه است که زندگی را به مردم بازمیگرداند.
پروژههای اشتغالزایی در بلخ و حمایت از بازگشتگان
بازدید مشترک دکرو و صالح روز دوشنبه، ۱۵ تیر در مزارشریف پایان یافت.
آنها از یک کارخانه میوه خشک تحت حمایت UNDP و یک مرکز بافت و فرآوری قالی با پشتیبانی UNHCR در ولایت بلخ دیدار کردند.
در کارخانه میوه خشک، کمکهای مالی UNDP موجب گسترش تولید، حفظ ۴۰۰ شغل موجود و ایجاد ۱۰۰ فرصت شغلی جدید شده است که در آن اولویت استخدام با بازگشتگان بوده است.
در نشست خبری مشترک، دو مقام سازمان ملل بر ضرورت پیوند میان کمکهای بشردوستانه و برنامههای توسعه بلندمدت تأکید کردند و گفتند ایجاد اشتغال، ارائه خدمات اساسی، تقویت تابآوری جوامع و بازیابی اقتصاد محلی برای ادغام پایدار بازگشتگان ضروری است.
موج بازگشت ۷ میلیونی و فشار بر خدمات عمومی
بر اساس آمار سازمان ملل، از اواخر سال ۲۰۲۳ تاکنون نزدیک به ۷ میلیون نفر به افغانستان بازگشتهاند و این موج گسترده فشار سنگینی بر جوامع محلی، خدمات عمومی، بازار کار و زیرساختهای محدود کشور وارد کرده است.
افغانستان همزمان با بحرانهای اقتصادی، اقلیمی و تقاضای روزافزون برای مشاغل و خدمات اساسی دستوپنجه نرم میکند و کارشناسان هشدار میدهند که بدون حمایت پایدار بینالمللی، این وضعیت میتواند به گسترش بحران انسانی منجر شود.
