به گزارش ایراف، اکیپ در گزارش خود تأکید میکند که شکست برزیل برابر نروژ، تنها یک باخت ساده نبود؛ بلکه نشانهای از بحران عمیق در تیمی که پس از ناکامیهای پیاپی، هدایتش را به یکی از بزرگترین مربیان تاریخ فوتبال، یعنی کارلو آنچلوتی، سپرده بود.
حذف در مرحله یکهشتم نهایی، برای سلسائو از سال ۱۹۹۰ تاکنون بیسابقه بوده است.
دو نیمه متفاوت؛ قبل و بعد از دقیقه ۶۷
بهنوشته اکیپ، روند بازی بهطور کامل به دو بخش تقسیم میشود:
۱) تا دقیقه ۶۷؛ نظم، انسجام و برتری تاکتیکی برزیل
۲) پس از دقیقه ۶۷؛ ورود نیمار و آغاز فروپاشی ساختار تیمی
تا پیش از این لحظه، برزیل با وجود واگذاری بیش از ۶۷ درصد مالکیت توپ به نروژ، بازی را کاملاً کنترل میکرد.
سرعت گابریل مارتینلی ـ که بهجای لوکاس پاکتای مصدوم وارد ترکیب شده بود ـ در ضدحملهها برزیل را خطرناکتر نشان میداد و نروژ عملاً مالکیتی بیثمر داشت.
مارتین اودگارد در یکسوم دفاعی برزیل کارایی لازم را نداشت و سلسائو ۲۴ بار در محوطه جریمه حریف صاحب توپ شد؛ درحالیکه نروژ تنها ۸ بار به این منطقه رسید.
شاخص گلهای مورد انتظار (xG) نیز بدون احتساب پنالتی از دسترفته برونو گیمارش، عدد ۱.۹ برای برزیل و ۰.۶۵ برای نروژ را ثبت کرده بود.
آنچلوتی حتی پیش از تعویضها، با تغییر سیستم از ۴–۴–۲ به ۱–۵–۴ و انتقال وینیسیوس به جناح چپ، تلاش داشت برتری تدافعی تیمش را حفظ کند.
لحظه بحران؛ ورود نیمار و دانیلو سانتوس
اما همانطور که اکیپ مینویسد، «تصمیم سرنوشتساز» آنچلوتی در دقیقه ۶۷ همهچیز را تغییر داد.
نیمار که دیگر توان بدنی سالهای گذشته را نداشت، جایگزین مارتینلی شد.
دانیلو سانتوس نیز بهجای رایان وارد زمین شد و آندریک جوان به جناح راست رفت.
این جابهجاییها انسجام دفاعی برزیل را از بین برد.
آندریک ۱۹ ساله برخلاف رایان، تعهد دفاعی لازم را نداشت و همین موضوع باعث شد جناح راست برزیل زیر فشار شدید شیلدروپ، وینگر تعویضی نروژ، قرار گیرد؛ فشاری که در نهایت به پاس گل او برای ارلینگ هالند در دقیقه ۷۹ منجر شد.
برزیل بدون شوت؛ نیمار بدون توان
پس از ورود نیمار، برزیل به مدت ۳۰ دقیقه حتی یک شوت به سمت دروازه نروژ نداشت.
نیمار همچنان تصور نقش «منجی» را با خود حمل میکرد، اما ساقهایش یاری نمیدادند و تیم عملاً از کار افتاد.
بهجز نفوذ کاسمیرو در دقیقه ۸۶، سلسائو هیچ خطر جدی ایجاد نکرد. گل دوم هالند تیر خلاصی بر پیکر برزیل بود و پنالتی دقیقه ۱۰۹ نیمار نیز چیزی بیش از یک تلاش ناامیدانه برای تیمی که پیشتر فروپاشیده بود، به شمار نمیرفت.
