به گزارش ایراف، خوشحال خان کاکر، رهبر حزب ملی عوامی پشتونخوا و از چهرههای بانفوذ سیاسی در ایالت خیبرپشتونخوا، در سخنانی تند علیه دولت اسلامآباد، سیاستهای مرزی این کشور را «اشتباه و زیانبار» توصیف کرد.
او گفت که تصمیم دولت برای محدود کردن یا توقف تجارت با افغانستان، ضربهای مستقیم به معیشت مردم پشتون وارد کرده و پیامدهای اقتصادی آن هر روز گستردهتر میشود.
کاکر با اشاره به اینکه پشتونهای ساکن پشتونخوا سالانه بیش از ۲.۵ میلیارد دلار با افغانستان مبادلات تجاری دارند، تأکید کرد: «این حجم از تجارت، شریان حیاتی اقتصاد مناطق مرزی است. دولت نمیتواند با نگاه امنیتی و تصمیمهای غیرکارشناسی، چنین ظرفیتی را از بین ببرد.»
فشار اقتصادی و رکود در گذرگاههای مرزی
به گفته او، بسته شدن گذرگاههای مهمی مانند تورخم، چمن، غلامخان و اسپینبولدک، هزاران راننده، کارگر، باربر و تاجر را بیکار کرده و جریان طبیعی تجارت را مختل ساخته است.
گزارشهای اقتصادی نیز نشان میدهد که درآمدهای محلی در خیبرپشتونخوا طی ماههای اخیر بیش از ۵۰ درصد کاهش یافته و بسیاری از خانوادهها با مشکلات جدی معیشتی روبهرو شدهاند.
اتاقهای بازرگانی پاکستان هشدار دادهاند که ادامه این وضعیت، بازار افغانستان و مسیرهای ترانزیتی آسیای مرکزی را از دسترس پاکستان خارج میکند؛ بازاری که طی سالهای گذشته یکی از مهمترین مقاصد صادراتی اسلامآباد بوده است.
ریشه بحران؛ تنشهای امنیتی و اختلافات سیاسی
تنشهای مرزی میان پاکستان و طالبان افغانستان از پاییز ۲۰۲۵ شدت گرفت.
درگیریهای مرزی، محدودیتهای تردد و اتهامزنیهای متقابل باعث شد اسلامآباد بارها مرزها را ببندد و تجارت را بهطور کامل متوقف کند.
طالبان افغانستان نیز این اقدامات را «غیرمنطقی و سیاسی» توصیف کرده و گفتهاند که پاکستان از تجارت بهعنوان ابزار فشار استفاده میکند.
تحلیلگران پاکستانی معتقدند که نگاه امنیتمحور دولت، تجارت را «سیاسی» کرده و هزینههای سنگینی بر دو کشور تحمیل کرده است.
به باور آنان، مردم مناطق مرزی – که پیوندهای خانوادگی، قومی و اقتصادی عمیقی با افغانستان دارند – بیشترین آسیب را متحمل شدهاند.
درخواست برای بازنگری فوری در سیاستهای مرزی
کاکر در سخنان خود از دولت خواست هرچه سریعتر مسیرهای تجاری را بازگشایی کند و سیاستهای خود را با واقعیتهای اقتصادی و اجتماعی مناطق مرزی هماهنگ سازد.
او تأکید کرد که پاکستان باید روابط خود با افغانستان را بر پایه «همکاری اقتصادی و احترام متقابل» تنظیم کند و از تصمیمهایی که به زیان مردم محلی است پرهیز نماید.
این در حالی است که روز گذشته مولانا فضلالرحمان، رهبر جمعیت علمای اسلام پاکستان، نیز با انتقاد از سیاستهای کنونی حکومت پاکستان در قبال افغانستان، تأکید کرد اسلامآباد باید همانگونه که در تنشزدایی میان آمریکا و ایران نقش میانجیگرانه میپذیرد، در برابر کابل نیز سیاستی مبتنی بر گفتوگو، اعتمادسازی و پرهیز از اقدام نظامی اتخاذ کند.
