به گزارش ایراف، ویدئویی که در شبکههای اجتماعی منتشر شده، نشان میدهد باتور دوستم در سخنرانی خود واکنشی تند به عملکرد طالبان در شمال افغانستان نشان داده است.
دوستم در این اظهارات تأکید کرده که این مناطق هزاران سال محل سکونت ترکها بوده و هیچ قدرتی نمیتواند هویت تاریخی آن را تغییر دهد.
او خطاب به طالبان افزوده است: «باید بدانند که تمام حرکتهایشان در شمال زیر نظر است و ادامه این روند، آخرین فرصتهایشان را نیز از بین خواهد برد.»
این در حالی است که تنشها میان طالبان و برخی جریانهای سیاسی و قومی در شمال افغانستان همچنان ادامه دارد.
در آرزوی ترکستان جنوبی
در روزهای اخیر، بحث ترکستانخواهی، هزارستانخواهی و خراسانخواهی از سوی برخی چهرههای سیاسی مطرح شده است.
نقیبالله فایق، والی پیشین فاریاب در پستی جنجالی نوشته بود که آرزو دارد روزی ترکستان جنوبی بهعنوان کشور مستقل ازبکتبارها، محقق شود.
همچنین بشیر احمد تهینج، از جمله مقامات جنبش ملی اسلامی افغانستان گفته است: آرزوی ترکستان جنوبی محقق میشود. جمعیت ده میلیونی ازبکتبارها حق دارند که سرزمین آبا و اجدادی خود را باز پس بگیرند و کشور مستقلی داشته باشند.
اگرچه نقیبالله فایق چند روز بعد پست مربوط به ترکستان جنوبی را از صفحه خود پاک کرد. با اینحال همان جملات او باعث شد تا بسیاری از چهرههای سرشناس، از هویتهای قومی مختلف، درباره خراسانخواهی، هزارستانخواهی و … بنویسند.
نجیب بارور، شاعر تاجیکتبار با انتقاد از نوشته فایق، ترکستان را یک توهم تاریخی دانست و نوشت: ترکستانخواهی و هزارستانخواهی دو توهم جدید است که در افغانستان شکل گرفته است، اگر تاجیکها و پشتونها به حل اختلافات قدیمی خود اقدام نکنند، بعید نیست این توهمات جدید کاسههای داغتر از آش شوند.
در واکنش به سخنان بارور که ترکستان را یک توهم دانسته بود، بسیاری از کاربران اسناد و مدارک تاریخی درباره «ترکستان» بهعنوان یکی از چهار منطقه تاریخی افغانستان را بازنشر کردهاند.
از سوی دیگر، حشمت رادفر، خبرنگار در این خصوص نوشت: خراسانخواهی، بحثی متفاوت از پروژههای «ستانخواهی» است، زیرا خراسان از گذشته وجود داشته اما ستانخواهیها محصول عصبیتهای قومی و ایدئولوژیک هستند.
کارشناسان معتقدند بیعدالتی ساختاری و نبود هویت ملی، باعث شده تا گفتمانهای هویتی و مرزخواهانه قومی تشدید شود.
