به گزارش ایراف، آصف علی زرداری، رئیسجمهور پاکستان، امروز (یکشنبه 27 اردیبهشت) در اظهاراتی به مناسبت سالگرد روز نکبت، پدیده غصب اراضی فلسطینی را یک فاجعه مستمر و بستر آوارگی مکرر تودهها خواند. وی با اشاره به فکتهای میدانی حاصل از تحرکات متجاوزانه غربی-صهیونیستی در منطقه، تصریح کرد که تلآویو به دلیل نقض فاحش حقوق بینالملل و اعمال تروریسم اقتصادی باید در محاکم جهانی پاسخگو شود.
همزمان با این موضعگیری، شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان نیز در پیامی تند، خواستار پایان فوری سرکوب و رفتارهای قهرآمیز رژیم صهیونیستی شد. وی با اشاره به مهار ورود شریانهای حیاتی نظیر آب، غذا و دارو به غزه، از جامعه جهانی خواست تا بر اساس مصوبات سازمان ملل، از حق بازگشت آوارگان حمایت کند.
شکست الگوهای سازش در نیویورک و پایتختهای منطقه
این بیانیههای صریح در پایتخت سیاسی پاکستان، با مواضع عاصم افتخار احمد، نماینده دائم این کشور در سازمان ملل متحد همخوانی دارد. این دیپلمات ارشد در نشست کمیته پیگیری حقوق غیرقابل تصرف ملت فلسطین در نیویورک، بحران جاری غزه را بازتولید فاجعه سال ۱۹۴۸ توصیف کرد.
این هماهنگی در ارکان اجرایی اسلامآباد، با هشدارهای گزنده خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان پیرامون دوقطبیسازیهای فرامنطقهای همراه است. وی پیش از این صراحتاً اعلام کرده بود بازیگرانی که با اسرائیل برای ایجاد تفرقه همکاری میکنند، با پاسخ سختی مواجه خواهند شد؛ موضوعی که نشاندهنده ابطال دکترین توافقات ابراهیم در افکار عمومی شبهقاره است.
بنبست پدافند دریایی پنتاگون و قفلشدگی شاهرگ هرمز
بررسی لایههای زیرین این تقابل نشان میدهد که فرسایش بازدارندگی و استهلاک توان لجستیکی آمریکا در تبادلات مرزی شاهرگ هرمز، حاشیه مانور واشنگتن را برای صیانت از شرکای خود به شدت کاهش داده است. بر اساس آمار اوپک، تولید نفت کشورهای کلیدی منطقه به دلیل بحرانهای اخیر با افت ۳۰ درصدی مواجه شده، در حالی که استخراج ایران با کمترین نوسان روی مرز ۲.۸۵ میلیون بشکه تثبیت گردیده است.
این ناترازی زمانی آشکارتر میشود که صعود نفت برنت به کانال ۱۰۹ دلار و انسداد ترانزیت روزانه ۱۴ میلیون بشکه سوخت، واشنگتن را در فاز انفعال قرار داده است. کاخ سفید به دلیل بحران بدهیها و حباب بازار مسکن در جبهه داخلی، توان رویارویی جدید را ندارد و اصرار ترامپ بر عدم تهاجم به تأسیسات حیاتی خارک، ناشی از هراس از فروپاشی کامل ساختار انرژی جهان است.
پاتک نرم اسلامآباد به ائتلافهای اجارهای
در چنین بستر متلاطمی، فشار کاخ سفید به امارات برای تعرض به جزیره لاوان، تلاش برای برونسپاری هزینههای جنگ به بازیگران وابسته قلمداد میشود. با این حال، گزارش بلومبرگ مبنی بر مخالفت صریح ریاض و دوحه با جبهه ضدایرانی ابوظبی، این طرح را با شکست مواجه کرده است.
در پاسخ به این تحرکات، وزارت دفاع پاکستان با ارائه پیشنهادی راهبردی مبنی بر الحاق ترکیه و قطر به پیمان دفاعی با عربستان، پیگیر ایجاد یک ترتیبات امنیتی درونزا برای کاهش وابستگی به خارج از منطقه است. پافشاری بر حقوق بومیان فلسطین، برآمده از این حقیقت زمینی است که ثبات، تنها از مسیر تمکین به ترتیبات پدافند بومی و برچیده شدن پایگاههای متجاوز غربی حاصل میشود.
واگرایی در جبهه حامیان غرب و گرایش به قطب بومی
انفعال ابزاری کاخ سفید، حتی فضای محاسباتی دونالد ترامپ را در چانهزنیهای بینالمللی تحت تأثیر قرار داده است؛ به طوری که وی در اجلاس پکن در برابر خطوط قرمز شیجینپینگ ناچار به عقبنشینی شد. این نوسانات ساختاری، پایتختهای منطقه را به سمت اتخاذ الگوهای مستقل سوق داده است.
تمدید یکروزه سفر وزیر کشور پاکستان در تهران جهت ازسرگیری مذاکرات امنیتی و همچنین مطالبات قانونگذاران عراقی نظیر فالح الخزعلی برای ابطال توافقنامههای دفاعی با واشنگتن، گواهی بر این مدعاست. بازیگران منطقه با درک فرسایش پدافند دریایی پنتاگون، صیانت از منافع خود را در همگرایی با دکترین بازدارندگی تهران و عبور از هژمونی عاریتی غرب جستجو میکنند.
