به گزارش ایراف، یک پژوهش تازه در دانشگاه ایست آنجلیا تصویر نگرانکنندهای از وضعیت روانی کودکان و نوجوانان پناهنده افغانستان در انگلیس ارائه میدهد؛ کودکانی که پس از سقوط کابل در سال ۲۰۲۱ و بدون حضور والدین وارد این کشور شدهاند و اکنون با مجموعهای از آسیبهای عمیق روانی و جسمی زندگی میکنند.
این تحقیق که روی ۱۲ پناهنده زیر سن قانونی انجام شده، نشان میدهد این نوجوانان هنگام ورود به انگلیس بین ۱۴ تا ۲۱ سال سن داشتهاند و پیش از مهاجرت، تجربههای سنگینی مانند جنگ، تهدیدهای امنیتی، خشونت، جدایی از خانواده و مرگ عزیزان را پشت سر گذاشتهاند؛ تجربههایی که به گفته پژوهشگران، آثار آن هنوز از زندگی آنان رخت برنبسته است.
براساس یافتهها، بسیاری از این جوانان همچنان با کابوسهای شبانه، بیخوابی، اضطراب شدید، افکار مزاحم و احساس تنهایی مزمن روبهرو هستند.
پژوهشگران میگویند این نشانهها ریشه در خاطرات خشونت و ناامنی در افغانستان دارد و در برخی موارد، حتی به دردهای جسمی مانند خستگی شدید و دردهای مزمن منجر شده است؛ دردهایی که فعالیتهای روزمره و روابط اجتماعی آنان را محدود کرده است.
در بخش دیگری از این گزارش، به شرایط آشفته تخلیه افغانستان در اگست ۲۰۲۱ اشاره شده است؛ زمانی که هزاران نفر در میدان هوایی کابل تلاش میکردند از کشور خارج شوند.
برخی از شرکتکنندگان گفتهاند که در جریان فرار، شاهد صحنههای تکاندهندهای از هرجومرج گسترده تا جداییهای ناخواسته خانوادهها؛ بودهاند.
پژوهشگران تأکید میکنند که کودکان پناهنده بدون همراه، در مقایسه با سایر کودکان افغان، آسیبپذیری بیشتری در برابر اختلال استرس پس از سانحه، افسردگی و مشکلات بلندمدت سلامت روان دارند.
نبود خانواده، تجربه خشونت و کمبود حمایت عاطفی در کشور میزبان، از عوامل اصلی این وضعیت عنوان شده است.
این مطالعه همچنین نشان میدهد که ترس، بیاعتمادی و دشواری در ایجاد ارتباط اجتماعی از چالشهای جدی این گروه است.
بسیاری از آنان گفتهاند که به دلیل تجربههای گذشته، در برقراری رابطه با دیگران مشکل دارند و همین موضوع باعث افزایش انزوا شده است.
با این حال، پژوهشگران میگویند که همه شرکتکنندگان وضعیت یکسانی نداشتهاند. شماری از این نوجوانان با دریافت مشاوره روانی، حمایت اجتماعی، فعالیتهای ورزشی مانند کریکت و ایجاد ارتباطات تازه توانستهاند تا حدی بهبود پیدا کنند.
در مواردی که خدمات حمایتی فراهم بوده، نشانههای بهبود قابل توجهی مشاهده شده است.
این پژوهش در جمعبندی نهایی تأکید میکند که کودکان پناهنده بدون همراه از افغانستان، یکی از آسیبپذیرترین گروهها در حوزه سلامت روان در انگلیس هستند و نیازمند حمایتهای پایدار، تخصصی و بلندمدتاند.
