به گزارش ایراف، گزارش جدید دفتر بودجه کنگره آمریکا نشان میدهد طرح دفاع موشکی «گنبد طلایی» که دولت ترامپ آن را ستون آینده دفاعی آمریکا معرفی کرده، در عمل به پروژهای فوقالعاده پرهزینه و پرابهام تبدیل شده است.
بر اساس این ارزیابی، هزینه تولید، استقرار و بهرهبرداری این سامانه طی دو دهه آینده به حدود ۱/۲ تریلیون دلار میرسد؛ رقمی که چندین برابر بیشتر از برآورد اولیه ۱۷۵ میلیارد دلاری اعلامشده از سوی کاخ سفید است.
تنها هزینه تأمین تجهیزات از مرز یک تریلیون دلار عبور میکند و بخش عمده آن مربوط به لایه رهگیرهای فضایی است که حتی فرماندهان نظامی آمریکا نیز نسبت به امکانپذیری و کارآمدی آن تردید دارند.
آسیبپذیری در برابر روسیه و چین
دفتر بودجه کنگره هشدار داده است که این سامانه، حتی در صورت تکمیل، توان مقابله با حمله گسترده روسیه یا چین را نخواهد داشت و تنها میتواند در برابر تهدیدهای محدود کشورهایی مانند کرهشمالی عملکرد نسبی داشته باشد.
این نهاد تأکید کرده هیچ سپر دفاعی «نفوذناپذیر» نیست و گنبد طلایی نیز در برابر حملات همزمان و پیچیده بهسرعت دچار اختلال میشود.
چهار لایه دفاعی با هزینههای غیرقابل توجیه
معماری پیشنهادی این طرح شامل چهار لایه دفاعی است؛ از هزاران ماهواره رهگیر فضایی گرفته تا پایگاههای زمینی و سامانههای منطقهای مانند تاد، پاتریوت و SM-6.
تنها لایه فضایی بیش از ۷۴۰ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت؛ رقمی که بهتنهایی از کل بودجه دفاعی بسیاری از کشورها بیشتر است.
با این حال، پنتاگون هنوز جزئیات دقیقی از نحوه اجرای این بخش ارائه نکرده و همین موضوع باعث شده کارشناسان نسبت به واقعی بودن این برآوردها نیز تردید داشته باشند.
تجربه ناکامی سامانههای مشابه در منطقه
تحلیلگران میگویند تجربه اخیر در غرب آسیا نیز نشان داده است که اتکای آمریکا و متحدانش به سامانههای چندلایه دفاعی تضمینکننده امنیت نیست.
عبور برخی پهپادها و موشکهای ایرانی از گنبد آهنین رژیم صهیونیستی و همچنین ناتوانی پوشش پدافندی آمریکا در کشورهای خلیج فارس در رهگیری کامل حملات، این ارزیابی را تقویت کرده که طرح گنبد طلایی ترامپ نیز با وجود هزینههای نجومی، نمیتواند سپری مطمئن برای آمریکا باشد.
پروژهای سیاسی با آینده نامعلوم
دفتر بودجه کنگره تأکید کرده به دلیل نبود شفافیت از سوی پنتاگون، حتی رقم ۱/۲ تریلیون دلاری نیز ممکن است کمتر از هزینه واقعی باشد.
برخی کارشناسان آمریکایی نیز معتقدند این طرح بیش از آنکه یک پروژه عملیاتی باشد، نمایشی سیاسی برای القای قدرت دفاعی است؛ نمایشی که ممکن است هرگز به شکل کامل اجرا نشود.
