به گزارش ایراف، عصر روز شنبه ۱۸ ثور/اردیبهشت ۱۴۰۰، مدرسه دخترانه سیدالشهدا در منطقه دشت برچی غرب کابل، صحنه یکی از مرگبارترین حملات تروریستی علیه غیرنظامیان در تاریخ دو دهه اخیر افغانستان بود. دشت برچی واقع در غرب کابل و عمدتا شیعهنشین است.
ساعات ۱۶:۳۰ بعدازظهر، زمانی که خیابانهای اطراف مدرسه مملو از دانشآموزانی بود که پس از پایان کلاسهایشان در حال بازگشت به خانه بودند، یک خودرو بمبگذاریشده در نزدیکی در ورودی مدرسه منفجر شد. به دنبال آن دو انفجار دیگر به وقوع پیوست که عمدتاً دختران نوجوان دانشآموز هدف قرار داد.
دستکم ۸۵ شهید و دهها زخمی
بر اساس گزارشهای رسمی، در این حمله تروریستی دستکم ۸۵ تن شهید و ۱۴۷ تن دیگر زخمی شدند. با این حال برخی منابع از آمار بالاتر نیز خبر دادهاند. شاهدان عینی اعلام کردند که مهاجمان از یک خودروی بمبگذاریشده و دو انفجار بعدی استفاده کردند تا وحشت و کشتار مضاعفی ایجاد کنند.
بیشتر قربانیان این رویداد، دختران نوجوانی بودند که سن آنان بین ۱۳ تا ۱۸ سال داشت. بسیاری از والدین برای یافتن فرزندان خود تا پاسی از شب به بیمارستانها مراجعه میکردند و اجساد کودکانشان را میان جمع قربانیان شناسایی میکردند.
هدف قرار دادن رویاها
هدف از این حمله نه تنها جان دانشآموزان، بلکه رویاها و آیندهای بود که آنان برای خود و جامعهشان میساختند.
در پی این حمله، شبکههای اجتماعی پر شد از تصاویر دختران دانشآموز افغانستانی که هر کدام آرزوی پزشک، نویسنده و مهندس شدن داشتند. این رویداد علاوه بر فضای افغانستان، واکنشهای گستردهای در سرتاسر جهان را برانگیخت.
مدرسه سیدالشهدا با وجود این حمله به کار خود ادامه داد و دختران بازمانده مصممتر از گذشته برای ادامه تحصیل ظاهر شدند. حبیبه، ۱۲ ساله، نجاتیافته این حادثه به خبرنگاران گفت: «همکلاسیهایم رفتهاند، اما من امانتدار رویاهایشان هستم».
در آن زمان حکومت اشرف غنی، طالبان را مسئول این حمله معرفی کرد، اما سخنگوی طالبان هرگونه دست داشتن در این رویداد را رد کرد.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد نیز این حمله را به شدت محکوم کرد و خواستار پایان خشونتها در افغانستان شد.
تشییع شهدا و زخم التیامناپذیر
یک روز پس از این رویداد، پیکرهای بیش از ۶۰ تن از شهدای این رویداد که اغلب دختران دانشآموز نوجوان بودند، در تپهای در غرب کابل به خاک سپرده شدند.
والدین در حالی که دفترچهها و کتابهای خونین فرزندان خود را جمع میکردند، با چشمانی اشکبار از رویاهای ناتمام کودکان خود سخن گفتند. همچنین فعالان مدنی افغانستانی در فضای مجازی کارزاری برای پیگیری قضایی عاملان این حمله تروریستی آغاز کردند.
مدارسی که برای همیشه تعطیل شدند
پس از آنکه تلاشها برای پیگیری عاملان این حمله ناکام ماند، پرونده این حمله تروریستی بدون فرجام بسته شد.
این حمله نشان داد که چگونه افراطگرایی و تروریسم میتواند جان جوان ترین اعضای جامعه را هدف قرار دهد و رویاهای نسلی که آیندهسازان کشور هستند، را نابود کند.
پنج سال از این حادثه تلخ میگذرد، اما هنوز هم خانوادههای شهدا منتظر بازگشت دخترانشان از مدرسه هستند.
برخی از بازماندگان مدرسه سیدالشهدا در سالهای بعد افغانستان را ترک کردند و با ادامه تحصیل، برای خود و جامعه افتخار آفریدند. این در حالی است که پس از سقوط دولت، طالبان از تحصیل دختران جلوگیری کردند و درب مدارس دخترانه را برای همیشه بستند.
