به گزارش ایراف، سمیع یوسفزی، خبرنگار و تحلیلگر شناختهشده افغانستان، امروز (دوشنبه، ۱۴ اردیبهشت) در واکنش به انتصابات جدید طالبان به فرمان رهبر این گروه، با انتشار یادداشتی در ایکس، از نبود معیارهای شفاف در تعیین مقامهای حکومتی انتقاد کرده است.
او میگوید روایتهایی که از تجربه تعامل با طالبان وجود دارد نشان میدهد تنها شمار محدودی از مقامهای این گروه توانایی گفتوگو و درک متقابل در سطح قابل قبول دارند.
یوسفزی با اشاره به این تجربهها گفته است: «در تعامل با طالبان معمولاً از چند چهره مشخص نام برده میشود که در گفتوگوها انعطاف و توان ارتباطی بیشتری دارند؛ افرادی مانند امیرخان متقی، ذبیحالله مجاهد و حمدالله نعمانی.»
به گفته او، این افراد در مقایسه با بسیاری از مقامهای دیگر طالبان «توانایی بیشتری در فهم متقابل و مدیریت گفتوگو» از خود نشان دادهاند.
او برکناری اخیر حمدالله نعمانی از وزارت مخابرات و جایگزینی فردی کمتر شناختهشده را نمونهای از تصمیمهایی دانست که پرسشها درباره سازوکار انتصابها را افزایش داده است.
یوسفزی تأکید کرده: «وقتی فردی با سابقه مدیریتی و تجربه تعامل کنار گذاشته میشود و فردی ناشناخته جای او را میگیرد، طبیعی است که این پرسش مطرح شود که آیا تخصص و کارآمدی معیار اصلی است یا عوامل دیگری در اولویت قرار دارد.»
این تحلیلگر افغان همچنین به دیدگاههای متفاوت درباره این جابهجاییها اشاره کرده و گفته است: «برخی ناظران این تغییرات را نشانه تأکید طالبان بر وفاداری سیاسی و انسجام درونی میدانند، در حالی که گروهی دیگر آن را بخشی از روند معمول تغییرات اداری تفسیر میکنند.»
او با این حال تأکید کرده که نبود شفافیت در تصمیمگیری «درک و تحلیل این انتصابات را برای افکار عمومی دشوار کرده است.»
یوسفزی در پایان یادآور شده است که این تحولات در شرایطی رخ میدهد که شهروندان افغانستان با مشکلات اقتصادی و اجتماعی گسترده روبهرو هستند و انتظار دارند ساختار اداری کشور بر پایه «کارآمدی، تخصص و پاسخگویی» شکل بگیرد.
این در حالی است که با فرمان تازه هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، موجی از انتصابات گسترده در ساختار حکومتی این گروه انجام شد.
در مهمترین جابهجایی، عبدالاحد فضلی، والی پیشین فاریاب، بهعنوان سرپرست وزارت مخابرات منصوب شد؛ سمتی که پیشتر در اختیار حمدالله نعمانی بود.
این تغییرات همچنین شامل جابهجایی چندین والی، معاون ولایت و فرمانده پلیس در ولایتهای بغلان، خوست، بادغیس، میدان وردک، نیمروز، لوگر، فراه و پکتیکا شده است.
طالبان این انتصابات را بخشی از بازآرایی اداری خود میداند، اما گستردگی آن بار دیگر توجه ناظران را به سازوکار تصمیمگیری در این گروه جلب کرده است.
