بهگزارش ایراف، به نقل از الجزیره، مقامهای طالبان در افغانستان اعلام کردهاند که روز دوشنبه، ۷ اردیبهشت شهر اسعدآباد، مرکز ولایت کنر، و مناطق اطراف آن هدف شلیک خمپاره و موشک از سوی نیروهای پاکستانی قرار گرفته است.
این رسانه مینویسد در این حمله دستکم هفت نفر جان باختند و بیش از ۸۰ نفر زخمی شدند؛ حدود ۳۰ نفر از مجروحان دانشجویان و استادان دانشگاه سید جمالالدین افغانی هستند و ساختمان دانشگاه نیز آسیب جدی دیده است.
طالبان این حملات را «جنایت جنگی نابخشودنی» علیه غیرنظامیان و مراکز آموزشی توصیف کرده است.
در مقابل، وزارت اطلاعات پاکستان، گزارش حمله به دانشگاه را «دروغ آشکار» خوانده، اما انجام عملیات نظامی در خاک افغانستان را بهطور کامل رد نکرده است.
الجزیره مینویسد این موضعگیری مبهم، پرسشها درباره نقش اسلامآباد در این حادثه را افزایش داده است.
آتشبسی که با هر حادثه میلرزد
الجزیره گزارش میدهد که با وجود اعلام رسمی آتشبس، دو طرف تأیید کردهاند که درگیریهای مرزی همچنان ادامه دارد.
این رسانه یادآور میشود که تنشهای اخیر تنها چند روز پس از مذاکرات صلح در شهر ارومچی چین رخ داده؛ مذاکراتی که وزیر خارجه افغانستان آن را «مثبت» توصیف کرده بود، اما بدون دستیابی به توافق مشخص پایان یافت.
بهنوشته الجزیره، ادامه درگیریها نشان میدهد که آتشبس بیشتر جنبه نمادین دارد و در عمل، هیچ سازوکار مؤثری برای جلوگیری از تشدید تنشها وجود ندارد.
گره کور اختلافات؛ تحریک طالبان پاکستان
الجزیره در بخش دیگری از گزارش خود مینویسد محور اصلی اختلاف میان کابل و اسلامآباد، موضوع حضور و فعالیت تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) در خاک افغانستان است.
پاکستان طالبان افغانستان را متهم میکند که به اعضای تیتیپی پناه داده و اجازه فعالیت میدهد.
افغانستان این اتهام را رد کرده و میگوید اسلامآباد از این موضوع «بهانه» میسازد تا فشار سیاسی و نظامی وارد کند.
بهگزارش الجزیره، پاکستان خواهان تعهد کتبی از کابل برای مهار تیتیپی است، اما طالبان چنین تعهدی را نپذیرفتهاند؛ موضوعی که به یکی از اصلیترین موانع توافق تبدیل شده است.
میانجیگریهای بینتیجه
الجزیره مینویسد کشورهای چین، قطر، عربستان سعودی و ترکیه در ماههای اخیر تلاش کردهاند میان دو طرف میانجیگری کنند، اما هیچیک از این تلاشها به توافق پایدار منجر نشده است.
کارشناسانی که این شبکه با آنها گفتوگو کرده، معتقدند مشکل اصلی این است که دو طرف حتی درباره ماهیت تهدید امنیتی توافق ندارند و همین اختلاف بنیادی، امکان رسیدن به راهحل را بسیار دشوار کرده است.
بیاعتمادی؛ مانع اصلی هر توافق
بهنوشته الجزیره, بیاعتمادی عمیق میان کابل و اسلامآباد باعث شده هر توافقی شکننده باشد.
پاکستان تأکید دارد بدون تضمین کتبی از سوی افغانستان هیچ توافقی قابل اتکا نیست.
در مقابل، افغانستان خواهان باز شدن مرزها، تسهیل تجارت و رسیدگی به وضعیت مهاجران افغان در پاکستان است.
الجزیره میافزاید نبود سازوکار نظارتی مشترک موجب شده هر حادثهای، مانند حمله اخیر در کنر، بهسرعت آتشبس را متزلزل کند و فضای سیاسی را دوباره به سمت تنش سوق دهد.
در مجموع، گزارش الجزیره نشان میدهد حمله مرگبار به دانشگاه کنر و تبادل آتش پس از آن بار دیگر ثابت کرده آتشبس میان افغانستان و پاکستان بهشدت ناپایدار است و مذاکرات صلح اخیر نیز نتوانسته نتیجه ملموسی ایجاد کند.
اختلافات امنیتی و سیاسی دو کشور همچنان پابرجاست و مهمتر از همه، بیاعتمادی عمیق میان کابل و اسلامآباد به مانعی جدی برای هرگونه توافق پایدار تبدیل شده است؛ بهگونهای که بدون ایجاد سازوکارهای نظارتی مشترک و گامهای واقعی برای اعتمادسازی، هر توافقی موقتی خواهد بود و با کوچکترین حادثه احتمال فروپاشی آن وجود دارد.
