به گزارش ایراف، به نقل از دویچه وله، کارگران مهاجر که نقش کلیدی در بخشهایی مانند ساختوساز، گردشگری، خردهفروشی و خدمات دارند، با کاهش شدید فعالیتهای اقتصادی، توقف پروژهها و افت تقاضا مواجه شدهاند. کاهش سفرها، خلوت شدن هتلها و محدود شدن پروازها در شهرهایی همچون دبی، گویای آسیبپذیری اقتصادهایی است که بهشدت به ثبات منطقه و جریان سرمایه و تجارت وابستهاند.
همزمان، اختلال در مسیرهای حیاتی انرژی و تجارت از جمله تنگه هرمز، موجب کندی مبادلات و افزایش هزینههای حملونقل شده و بر زنجیره تأمین جهانی اثر گذاشته است. این وضعیت نهتنها کشورهای میزبان، بلکه اقتصاد کشورهای مبدأ نیروی کار را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
در هند، بهویژه ایالتهایی مانند کرالا که وابستگی بالایی به درآمدهای ارزی کارگران مهاجر دارند، کاهش محسوس حوالههای ارزی و بازگشت گسترده نیروی کار، فشار مضاعفی بر مصرف داخلی، بازار مسکن و فعالیتهای اقتصادی وارد کرده است. کارشناسان هشدار میدهند در صورت تداوم این روند، اقتصاد محلی با رکود عمیقتری مواجه شده و پدیده «شوک نیروی کار» میتواند به افزایش بیکاری، اشتغال ناقص و رشد بدهی خانوارها منجر شود.
همچنین، بازگشت نیروهای متخصص و نیمهماهر که سالها در حوزههایی مانند انرژی، پتروشیمی و خدمات فعالیت داشتهاند، چالش جذب مجدد این نیروها در بازار کار داخلی هند را تشدید کرده است. در چنین شرایطی، نقش کشورهای حاشیه خلیج فارس بهعنوان یکی از مهمترین مقاصد اشتغال برای نیروی کار هند، با تردیدهای جدی مواجه شده و آثار آن بهتدریج در شاخصهای کلان اقتصادی این کشور نمایان خواهد شد.
این تحولات بار دیگر نشان میدهد که بیثباتی تحمیلی در خلیج فارس، علاوه بر آسیب به اقتصاد کشورهای منطقه، تبعات گستردهای برای اقتصاد جهانی به همراه دارد و ضرورت بازگشت به ثبات از مسیر همکاریهای منطقهای بیش از پیش احساس میشود.
