به گزارش ایراف، دکتر کریم پاکزاد نوشت: بزرگترین دستاورد پس از جنگ جهانی دوم این بود که کشورهای فاتح تصمیماتی گرفتند با این هدف که دیگر چنین جنگی تکرار نشود. نتیجه مذاکرات به امضای سندی توسط پنج قدرت پیروز جنگ یعنی آمریکا، شوروی، چین، فرانسه و انگلستان و ۵۱ کشور جهان در ۲۶ ژوئن ۱۹۴۵ انجامید.
وی افزود: این متن چهار ماه بعد به منشور سازمان ملل تبدیل شد و سازمان ملل متحد در ۲۵ اکتبر همان سال در نیویورک ایجاد گردید. یکی از مهمترین اهداف این سازمان «حفظ صلح و امنیت بینالمللی» بود.
پاکزاد افزود: امضای این منشور توسط پنج قدرت آن زمان و سایر کشورهای عضو و تشکیل سازمانهای متعدد برای تأمین اهداف آن در زمینههای اقتصادی، رشد و توسعه، فرهنگی، حقوق بشر، حرکتی ایجاد کرد که علاوه بر سازمانهای وابسته به سازمان ملل همچون یونسکو، یونیسف، سازمان جهانی بهداشت، بانک جهانی، آژانس بینالمللی انرژی اتمی و سازمان بینالمللی اعماق دریا و دادگاه بینالمللی حقوق دریاها، سازمانها و تشکیلات بزرگ حقوقی و مدنی در تمام زمینههای روابط بینالملل به وجود آمد.
وی تأکید کرد: در این میان تشکیل «شورای امنیت» در کادر تشکیلات سازمان ملل به مثابه «ژاندارم صلح و امنیت» یکی از دستاوردهای مهم پس از جنگ جهانی دوم بود. در منشور سازمان ملل با صراحت قید شده که هیچ کشوری حق مداخله نظامی به یک کشور دیگر ندارد. اختلافات باید از طریق مذاکره یا در دادگاههای بینالمللی حل و فصل شود. فقط در یک صورت جنگ قانونی و مشروع است که به اجازه شورای امنیت صورت بگیرد.
این پژوهشگر افغانستانی تصریح کرد: از این لحاظ مداخله آمریکا در افغانستان تجاوز محسوب نمیشود زیرا مطابق قطعنامه شورای امنیت صورت گرفت، اما مداخله آمریکا در عراق یک تجاوز شناخته میشود زیرا آمریکا بدون مجوز شورای امنیت و با پایمال نمودن حقوق بینالدول به عراق حمله کرد.
به گفته پاکزاد: این آرمانهای صلح و امنیت جهانی که آرمان نیک و پسندیدهای بود و سازمان ملل بر اساس آن به وجود آمد، بارها توسط اعضای دایم شورای امنیت زیر پا گذاشته شد، گرچه برای تبرئه خود دلایلی میتراشیدند. اتحاد شوروی به افغانستان تجاوز کرد ولی آن را «دعوت حکومت افغانستان» قلمداد نمود.
پاکزاد تصریح کرد: آمریکا هم با پیش نهادن دلایل دروغین (داشتن سلاح شیمیایی و باکتریولوژیک توسط صدام حسین) به عراق تجاوز کرد که ۲۰۰ هزار قربانی و ایجاد داعش ثمره آن بود.
وی در ادامه به دو تجاوز صریح آمریکا علیه ایران اشاره کرد و گفت: نخست، تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران بدون هیچ مجوز شورای امنیت و با پیش نهادن دلایل واهی که مهمترین آن قصد ایران برای دسترسی به سلاح اتمی است، صورت میگیرد. آنچه را که ایران رد میکند و در معاهده برجام که در سال ۲۰۱۵ میان ایران و پنج کشور (آمریکا، روسیه، فرانسه، انگلستان و آلمان) امضا شد، ایران به صورت کتبی تعهد کرد که هیچوقت بمب اتمی نخواهد ساخت.
پاکزاد با اشاره به اینکه تجاوز نظامی و بمباران کورکورانه تأسیسات مانند بیمارستانها، دانشگاهها، مکاتب، پلها و … حقوق مردم ایران را پایمال میکند، عنوان کرد: اینگونه اقدامات تجاوز صریح به حقوق بینالدول است و در برخی موارد جنایت علیه بشریت شناخته میشود.
پاکزاد با اشاره به مسدود کردن تنگه هرمز توسط ایران تأکید کرد: این اقدام، سلاحی قدرتمندتر از بمب اتمی است. ۳۹ درصد نفتی که از روی دریاها عبور میکند از تنگه هرمز میگذرد. بستن تنگه و گرفتن عوارض از کشتیهایی که از آنجا رد میشوند، یک حرکت تاریخی و بیسابقه است. اگر ایران بتواند این عمل خود را به یک تعامل مورد قبول دیگران تبدیل کند، انقلابی در حقوق بینالمللی دریاها خواهد بود.
وی در ادامه گفت: تصمیم ایران در طی یک هفته اقتصاد جهانی را که هنوز به طور ناگسستنی به نفت نیاز دارد، دچار بحران کمسابقه کرده است. تنها نفت از خلیج فارس رد نمیشود، فرآوردههای پتروشیمی مانند کود شیمیایی برای کشاورزی، پلاستیک و گاز مایع (از قطر) نیز از این راه عبور میکنند.
وی با اشاره به اقدام آمریکا گفت: پاسخ آمریکا در این مورد، محاصره دریایی ایران خارج از آبهای خلیج فارس در دریای عمان نیز غیرقانونی است، همانگونه که محاصره دریایی ونزوئلا و کوبا سال گذشته غیرقانونی بود.
پاکزاد در پایان نتیجهگیری کرد: تجاوز نظامی، بمباران مراکز غیرنظامی، ادامه تعرض و محاصره دریایی اعمال شده توسط آمریکا، نشانه مرگ حقوق بینالدول است؛ حقی که پیش از این نیز بیمار و در حالت احتضار بود.
