به گزارش ایراف، این تحلیلگر نظامی و ژئوپلیتیک در یادداشتی مینویسد: در طول چند هفته گذشته، [رژیم] اسرائیل پایگاه موشکی استراتژیک «امام حسین» را هدف قرار داده است؛ این پایگاه که در جنوب یزد در مرکز ایران واقع شده، یکی از حیاتیترین تأسیسات سپاه پاسداران برای موشکهای بالستیک دوربرد محسوب میشود.
بمبارانها از زمان آغاز جنگ بیوقفه بودهاند؛ حملاتی در روزهای اول، ششم و هفدهم انجام شد که با پروازهای بی-۵۲ (B-52) در روزهای نوزدهم و بیستودوم تقویت شدند.
با این حال، در کمال تعجب، این پایگاه همچنان عملیاتی باقی مانده است.
علیرغم شکست در پرتاب در روز بیستم، این مرکز همچنان به شلیک موشک ادامه میدهد.
این موشکها از پناهگاههای عظیمی در عمق ۵۰۰ متری زمین خارج میشوند. این تأسیسات چنان بخشبندی شده است که انفجارهای ثانویه نیز نتوانستهاند روند پرتابها را متوقف کنند.
به نظر میرسد پرتابهها در نوعی عملیات چریکی با تکنولوژی بالا، از دل کوه جوانه میزنند و از میان فواصل زمانیِ حملات هوایی مداوم، فرصتی برای شلیک مییابند.
ایران یک سیستم مترو برای موشکهای بالستیک داخل کوه گرانیت جنوب یزد ساخته است. ریلهای خودکار، کلاهکها و پرتابگرهای متحرک (TEL) را بین سالنهای مونتاژ، انبارها و ۳ تا ۱۰ درِ انفجاری حفرشده در دل کوه جابهجا میکنند؛ در عمقی تا ۵۰۰ متر. پرتابگر روی ریل به یکی از خروجیها میرود، بیرون میآید، موشک را شلیک میکند و قبل از رسیدن هواپیماهای حملهکننده، دوباره به زیر زمین برمیگردد. این کوه بیش از دو دهه در حال ساخت بوده است. سپاه پاسداران یک پناهگاه نساخته؛ یک کارخانه تسلیحاتی کامل با راهآهن داخلی خودش ساخته که عمیقتر از برد هر بمب متعارف است.
ایالات متحده و اسرائیل پایگاه امام حسین یزد را در تاریخهای ۱ مارس، ۶ مارس، ۱۷ مارس و حتی امروز دوباره بمباران کردهاند!
تصاویر ماهوارهای نشاندهنده فروریختن ورودیها، دهانههای ایجادشده در شفتهای تهویه و نابودی زیرساختهای سطحی است. آسیبهای قابلمشاهده واقعی هستند، اما زیرساختهای نامرئی همچنان سالم ماندهاند. در ۲۰ مارس، یک موشک بالستیک دوربرد از همین مجتمع یزد شلیک شد، اما در فاز اولیه (boost phase) شکست خورد و نزدیک پارک کوهستان در شهر یزد سقوط کرد. پرتاب شکست خورد، اما همین که پرتابی انجام شد خودش مدرک است. سه هفته بمباران دقیق ورودیها نتوانست جلوی ریل زیرزمینی را بگیرد تا موشک را به یک خروجی سالم برساند.
مهندسی آن ساده اما ویرانگر است: هر درِ انفجاری یک نقطه خروج جداگانه دارد. وقتی یکی نابود میشود، سیستم ریل به دیگری هدایت میکند. وقتی آن هم زده میشود، سپاه از داخل با خاک و بتن آن را پر میکند و بعد از توقف بمباران دوباره حفر میکند. تحلیل ماهوارهای سیانان چیدمان ریلها را تأیید کرده، تحقیقات آلما شبکه تونلها را نقشهبرداری کرده، ارتش اسرائیل اذعان کرده حدود ۶۰٪ زیرساختهای پرتاب نابود شده و مقامات آمریکایی میگویند حدود ۵۰٪ ظرفیت باقی مانده است. آن ۵۰٪ باقیمانده روی ریلهای زیرزمینی حرکت میکند که هیچ بمبی در زرادخانه آمریکا یا اسرائیل نمیتواند در عمق ۵۰۰ متری گرانیت به آن برسد.
بمب نفوذگر عظیم GBU-57 (بزرگترین بمب سنگرشکن ساختهشده) حدود ۶۰ متر بتن مسلح یا تقریباً ۴۰ متر سنگ متوسط را نفوذ میکند. گرانیت سختتر از سنگ متوسط است. ۵۰۰ متر بیش از ۱۲ برابر حداکثر عمق نفوذ این سلاح است. این فاصله، حاشیه خطا نیست؛ یک غیرممکن فیزیکی است. کوه اهمیتی نمیدهد چند پرواز بالای آن انجام شود. ریل اهمیتی نمیدهد چند ورودی مسدود شود. دفاع، زمینشناسی است و این زمینشناسی ۳۰۰ میلیون سال قدمت دارد.
به همین دلیل جنگ ادامه دارد. هر موشکی که به آراد، دیمونا یا مرکز اسرائیل اصابت میکند، زیر زمین مونتاژ شده، روی ریل به خروجی منتقل شده و از دری شلیک شده که ممکن است از ۲۸ فوریه چندین بار نابود و بازسازی شده باشد. ادامه آتش موشکی ایران علیرغم سه هفته بمباران شدید، تابآوری نیست؛ زیرساخت است. سپاه برای این جنگ موشک نساخته؛ راهآهن داخل کوه ساخته است. موشکها قابل تعویضاند. راهآهنها دائمیاند. و گرانیتِ محافظشان پیش از پیدایش پستانداران وجود داشته.
تنگه هرمز ۲۱ مایل عرض دارد. کوه ۵۰۰ متر عمق دارد. و راهآهن داخل آن هنوز موشک را به سطح میرساند.
بیشتر بخوانید:
سخنگوی قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء: به دنبال فرماندهان و سربازان فراری آمریکایی هستیم
رئیس سابق امآی۶: متأسفم، ولی ايران دست برتر را دارد
این اطلاعات دقیق را از کجا دارند ؟
فقط منابع open source ?