به گزارش ایراف، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران روز پنج‌شنبه ۲۲ آبان در واکنش به گزارش‌های منتشرشده درباره احتمال همراهی برخی کشورها با فشارهای ایالات متحده برای مداخله در تحولات منطقه و تنگه هرمز، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که اعزام یگان‌های دریایی، تجهیزات یا نیروهای پشتیبانی در چارچوب این اقدامات، نقض بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد و بر اساس قطعنامه شماره ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد مصداق اقدام تجاوزکارانه به شمار می‌رود.
بقائی در ادامه با تاکید بر اینکه به کار بردن عناوینی همچون حفاظت از کشتیرانی یا مقابله با دزدی دریایی ماهیت حقوقی این مداخلات را تغییر نمی‌دهد، تصریح کرد که هیچ توافق دوجانبه‌ای با آمریکا مجوزی برای نادیده گرفتن تعهدات حقوقی بین‌المللی کشورها ایجاد نمی‌کند و مسئولیت پیامدهای ناشی از این همراهی متوجه مشارکت‌کنندگان خواهد بود.
مبانی حقوقی و معادلات امنیتی در تنگه هرمز
چارچوب حقوقی منع توسل به زور: بر اساس بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد و قطعنامه شماره ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل (مصوب ۱۹۷۴)، هرگونه تهدید یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی کشورها، و همچنین مشارکت یا در اختیار گذاشتن خاک و امکانات برای اقدام نظامی علیه کشوری دیگر، مصداق تجاوز شناخته می‌شود.
موقعیت راهبردی تنگه هرمز: تنگه هرمز به عنوان یکی از حیاتی‌ترین آبراه‌های بین‌المللی و مسیر انتقال بخش عمده انرژی جهان، همواره کانون حساسیت‌های امنیتی در خلیج فارس بوده و جمهوری اسلامی ایران بارها تاکید کرده است که امنیت این منطقه تنها از طریق همکاری کشورهای همسایه و بدون حضور نیروهای نظامی فرامنطقه‌ای تامین می‌شود.
