به گزارش ایراف، در این دوره زمانی با پشتیبانی صندوق جهانی مبارزه با ایدز، سل و مالاریا، بیش از ۱۸۵ هزار نفر در سراسر افغانستان مورد غربالگری قرار گرفته و مراحل درمانی نزدیک به ۱۴ هزار بیمار مبتلا به سل به‌طور رسمی آغاز شده است.
برنامه توسعه سازمان ملل تأکید کرده است که با وجود به دست آمدن این شاخص مثبت در مهار و کاهش مرگ‌ومیر ناشی از سل، این بیماری همچنان یکی از چالش‌های جدی بهداشتی و درمانی برای جامعه افغانستان به شمار می‌رود و نیازمند تداوم حمایت‌های بین‌المللی است.
زیرساخت‌های آسیب‌پذیر بهداشت در افغانستان و نقش سازمان‌های بین‌المللی
سنگینی بار بیماری‌های واگیردار بر نظام درمان: بیماری سل به دلیل فقر، سوءتغذیه، عدم دسترسی گسترده به آب آشامیدنی سالم و ناکافی بودن مراکز درمانی در ولایت‌های دوردست، سال‌هاست که یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر بیماری‌های عفونی در افغانستان محسوب می‌شود.
اتکای بخش بهداشت افغانستان به کمک‌های خارجی: پس از تحولات سیاسی و تسلط حکومت طالبان، بخش عمده‌ای از بودجه‌های عمومی بهداشت افغانستان قطع شد و نهادهای بین‌المللی نظیر سازمان جهانی بهداشت (WHO) و برنامه توسعه سازمان ملل بار اصلی تأمین دارو، تجهیزات آزمایشگاهی و حمایت از کادر درمان را در مبارزه با بیماری‌های واگیر بر عهده گرفته‌اند.
