به گزارش ایراف، بازگشت علی بلال به کابل این‌بار تنها یک سفر ورزشی نبود؛ او پس از ورود به پایتخت، راهی خانه علیرضا آساهی شد؛ قهرمانی که نامش در سال‌های اخیر به یکی از نمادهای تلاش، پشتکار و افتخار در ورزش افغانستان تبدیل شده است.
بلال در این دیدار، مدال ارزشمند نایب‌قهرمانی مسترالمپیا را بر گردن یکی از فرزندان آساهی انداخت؛ حرکتی که در شبکه‌های اجتماعی با استقبال گسترده روبه‌رو شد و بسیاری آن را نشانه‌ای از احترام یک قهرمان به میراث قهرمانی دیگر دانستند.
یادآوری میراث قهرمانی که با سختی‌ها ساخته شد
نزدیک به دو سال از درگذشت علیرضا آساهی می‌گذرد؛ ورزشکاری که با وجود دشواری‌های اقتصادی، کمبود امکانات و فشارهای زندگی، توانست دو بار بر سکوی نخست رقابت‌های جهانی پیشکسوتان بایستد و نام افغانستان را در سطح بین‌المللی مطرح کند.
او آخرین بار در سال ۱۴۰۲ خورشیدی (۲۰۲۴ میلادی) به قهرمانی جهان رسید و اشک‌هایش بر سکوی قهرمانی، تصویری ماندگار از مسیر دشوار رسیدن به افتخار بود.
آساهی در سال ۱۴۰۳ در کابل درگذشت و فدراسیون پرورش‌اندام افغانستان علت مرگ او را سکته قلبی اعلام کرد؛ خبری که موجی از اندوه را در میان ورزش‌دوستان برانگیخت.
ستایش بلال از زندگی و دستاوردهای آساهی
علی بلال که طی سال‌های ۲۰۲۴، ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ سه بار پیاپی در بخش فیزیک مردان مسترالمپیا به مقام نایب‌قهرمانی رسیده است، با انتشار تصاویر این دیدار در صفحه اجتماعی خود، از زندگی و دستاوردهای آساهی ستایش کرد و نوشت: «افتخار داشتم که از خانه قهرمان فقید، علیرضا آساهی، دیدن کنم. دیدن کوچه‌هایی که او از آن‌جا برخاست و زندگی‌ای که ساخت و با کسب مدال‌های طلا برای افغانستان افتخار آفرید، واقعاً الهام‌بخش است.»
او در ادامه افزود: «خداوند او را جنت نصیب کند. وعده می‌دهم که تمام تلاشم را برای زنده نگه‌داشتن میراث او به کار ببرم.»
پیوند دو نسل قهرمانی افغانستان
تصاویر انداختن مدال نایب‌قهرمانی بر گردن فرزند آساهی، در مدت کوتاهی در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شد و شماری از خبرنگاران و ورزشکاران افغانستان این اقدام را ستودند.
بسیاری نوشتند که این حرکت، پیوندی میان دو نسل از افتخارآفرینان پرورش‌اندام افغانستان ایجاد کرده است؛ نسلی که آساهی نماینده آن بود و نسلی که بلال امروز در سطح جهانی از آن دفاع می‌کند.
مدالی که بلال بر گردن فرزند آساهی انداخت، تنها یک یادگاری ورزشی نبود؛ بلکه پیامی از همبستگی، قدرشناسی و پاسداشت نام قهرمانی بود که با وجود سختی‌های فراوان، برای افغانستان افتخار آفرید.
اهمیت نمادین یک حرکت در روزگار دشوار ورزش افغانستان
در روزگاری که بسیاری از ورزشکاران افغانستان برای رسیدن به موفقیت‌های جهانی با چالش‌های گوناگون روبه‌رو هستند، چنین اقدام‌هایی می‌تواند یادآور اهمیت حمایت از قهرمانان و خانواده‌های آنان باشد؛ خانواده‌هایی که در مسیر افتخارآفرینی ورزشکاران، سهمی پنهان اما تعیین‌کننده دارند.
بلال در ادامه حضورش در کابل، به قبرستان کارته سخی رفت و بر مزار علیرضا آساهی فاتحه خواند و بار دیگر به یاد و خاطره این قهرمان ادای احترام کرد.
