به گزارش ایراف، اولگا چرویکو، سخنگوی دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل در افغانستان، در نشست خبری سازمان ملل در ژنو که به‌صورت آنلاین برگزار شد، پس از سفر خود به کابل، تصویری نگران‌کننده از وضعیت معیشتی مردم افغانستان ارائه کرد.
او با اشاره به اینکه مواد غذایی در بازارها موجود است اما میلیون‌ها نفر توان خرید آن را ندارند، تأکید کرد که «کمک‌های بشری نمی‌توانند جای فرصت‌های اقتصادی، حکومتداری و خدمات اساسی را در افغانستان بگیرند».
این مقام سازمان ملل همچنین هشدار داد که بیش از چهار میلیون کودک شش‌ماهه تا پنج‌ساله در سال ۲۰۲۷ میلادی به درمان سوءتغذیه حاد نیاز خواهند داشت؛ وضعیتی که به گفته او، پیامد مستقیم چندین سال جنگ، فقر گسترده و نبود فرصت‌های شغلی پایدار است.
چرویکو با اشاره به بهبود بارندگی و افزایش تولیدات کشاورزی در سال جاری گفت یک فصل برداشت خوب نمی‌تواند خسارت‌های ناشی از گذشته را جبران کند.
او تأکید کرد که کشاورزان برای آغاز فصل کشت بعدی نیازمند تخم‌های اصلاح‌شده، کود شیمیایی و دیگر نهاده‌های کشاورزی با قیمت مناسب هستند تا چرخه تولید در کشور از کار نیفتد.
در همین حال، شهاب‌الدین دلاور، رئیس جمعیت هلال‌احمر تحت کنترل طالبان، در مراسم آغاز هفته جمع‌آوری اعانه، از محدودبودن کمک‌های بین‌المللی انتقاد کرد و گفت: «کمک‌های خارجی در حدی است که نمیریم».
او افزود که به‌رسمیت‌شناخته‌نشدن طالبان، دسترسی این نهاد به منابع خارجی را محدود کرده و کمک‌های موجود تنها در حدی است که مردم «نه زنده بمانند و نه بمیرند».
دلاور از شهروندان و بازرگانان خواست برای رسیدگی به میلیون‌ها نیازمند، سهم بیشتری در کارزار اعانه داشته باشند.
بر اساس تحلیل‌های نهاد امنیت غذایی، پیش‌بینی می‌شود در فصل کمبود مواد غذایی و سرمای زمستان، از آبان ۱۴۰۵ تا فروردین ۱۴۰۶، شمار افراد روبه‌رو با ناامنی حاد غذایی به ۱۹.۲ میلیون نفر برسد.
اوچا اعلام کرده است که دست‌کم پنج میلیون نفر از این میان در وضعیت اضطراری گرسنگی قرار خواهند گرفت.
هم‌زمان با گسترش بحران معیشتی، نهادهای امدادرسان با کاهش شدید منابع مالی مواجه‌اند.
برنامه جهانی غذا هشدار داده که برای ادامه عملیات خود تا دی ۱۴۰۵ به ۵۴۰ میلیون دلار بودجه فوری نیاز دارد؛ کمبودی که به گفته این نهاد، توانایی سازمان‌های امدادرسان برای رساندن کمک‌های حیاتی به میلیون‌ها نیازمند را به‌شدت محدود می‌کند.
بانک جهانی نیز در گزارش خود درباره وضعیت اقتصادی افغانستان که در ۳۰ شهریور ۱۴۰۵ منتشر شد، اعلام کرده است که اقتصاد افغانستان با وجود رشد محدود، همچنان زیر فشار بازگشت گسترده مهاجران و بسته‌ماندن طولانی‌مدت گذرگاه‌های مرزی با پاکستان قرار دارد.
این نهاد تأکید کرده که رشد اقتصادی با افزایش جمعیت همگام نیست و ضعف سرمایه‌گذاری، فرصت‌های محدود کاری و کاهش درآمد سرانه، فشار بر معیشت خانواده‌ها را ادامه داده است.
