به گزارش ایراف، عبدالله خنجانی روز سه‌شنبه ۲۸ مهر در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که هیچ منطقه‌ای در تاریخ افغانستان به اندازه پنجشیر تحت حاکمیت طالبان نظامی‌سازی و سرکوب نشده است.
به گفته او، طالبان در این ولایت حدود ۷۰۰ پاسگاه امنیتی بنا کرده‌اند و نزدیک به ۳۰ هزار نیرو را جابجا کرده‌اند؛ آماری که به ادعای او دو برابر نیروهای طالبان در مرزهای پاکستان است.
خنجانی تأکید کرد طالبان در کشتن پنجشیری‌ها «بدون هیچ احتیاط تاریخی و مصلحت وطن‌داری» عمل می‌کنند و این آرایش نظامی را «آغاز یک دشمنی بزرگ در تاریخ افغانستان» دانست.
او افزود که طالبان پنجشیر را بزرگ‌ترین تهدید راهبردی خود می‌دانند و هویت پنجشیری را به جرم سیاسی تبدیل کرده‌اند.
رئیس دفتر سیاسی «جبهه مقاومت ملی افغانستان» همچنین از آنچه «سکوت در برابر جنایات طالبان» خواند، انتقاد کرد و هشدار داد که این وضعیت پیامدهای سیاسی و نظامی جدی در آینده خواهد داشت.
او گفت: «امروز بسیاری در برابر جنایات طالبان در پنجشیر خاموش‌اند، اما فردا تاریخ حساب سیاسی و نظامی این جنایات را خواهد کرد.»
این ادعاها در حالی مطرح می‌شود که حکیم آغا، والی طالبان در پنجشیر، پیش‌تر تأیید کرده بود حضور طالبان در این ولایت بیش از دیگر مناطق است و آن را «مصلحتی برای حفظ نظام اسلامی و امنیت بیشتر» خوانده بود.
زمینه تاریخی
پنجشیر از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، هر از گاهی کانون مقاومت علیه این گروه بوده است.
پس از سقوط کابل، نیروهای امنیتی سابق و فرماندهان محلی در این ولایت گرد آمدند و «جبهه مقاومت ملی افغانستان» به رهبری احمد مسعود شکل گرفت.
طالبان با حملات گسترده مرکز و دره‌های پنجشیر را تصرف کردند، اما درگیری‌ها به ولایت‌های همجوار مانند بغلان و بدخشان نیز گسترش یافت.
پنجشیر در دوره نخست طالبان نیز کانون مقاومت بود؛ احمدشاه مسعود با تکیه بر موقعیت کوهستانی این دره توانست در برابر طالبان دهه ۷۰ خورشیدی ایستادگی کند و پنجشیر را به نماد مقاومت ملی افغانستان در برابر این گروه بدل سازد.
