به گزارش ایراف، مسعود پزشکیان، رئیسجمهور کشورمان، در سخنرانی خود در هفدهمین اجلاس سران کنوانسیون تنوع زیستی در ایروان، با اشاره به آثار مخرب جنگهای اخیر در منطقه، تأکید کرد که ایران امروز با پیامدهایی روبهروست که ابعاد آن از مرزهای سیاسی کشور فراتر میرود و ماهیتی جهانی دارد.
پزشکیان با بیان اینکه «طبیعت مرز نمیشناسد»، گفت حملات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، علاوه بر خسارتهای انسانی و اقتصادی، ضربات سنگینی بر محیطزیست وارد کرده است؛ ضرباتی که شامل آتشسوزیهای گسترده در تأسیسات صنعتی و انرژی، انتشار حجم عظیمی از آلایندهها، آلودگی خاک و منابع آب و تخریب زیستگاههای طبیعی است.
به گفته او، این روند، زیرساختهای حفاظتی و پروژههای چند دههای ایران برای صیانت از تنوع زیستی را هدف قرار داده و بخشهایی از این سرمایه ملی را نابود کرده است.
رئیسجمهور کشورمان با اشاره به اینکه جنگ، تنها جان انسانها را نمیگیرد بلکه «جنگلها را میسوزاند، تالابها را تخریب میکند و گونههای جانوری را آواره میسازد»، افزود: «این وضعیت، مصداق روشن اکوساید یا نسلکشی زیستمحیطی است و جامعه جهانی باید سازوکارهای الزامآور برای جلوگیری از آن ایجاد کند.»
پزشکیان همچنین هشدار داد که آلودگیهای ناشی از حملات نظامی، از جمله دودهای ناشی از سوختن مخازن نفتی، میتواند سالها بر سلامت مردم و پایداری اکوسیستمها اثر بگذارد.
گزارشهای بینالمللی نیز نشان میدهد که دود ناشی از آتشسوزیهای صنعتی در ایران، حاوی ترکیبات خطرناک و آلایندههایی است که آثار بلندمدت بر خاک، آب و سلامت انسان دارند.
وی با تأکید بر اینکه «آلودگی هوا، خاک و آب پشت مرزها متوقف نمیشود»، گفت: «این آسیبها ماهیت جهانی دارند و نیازمند پاسخ جهانی هستند. کشورهایی که تحت تحریم یا تجاوز نظامی قرار میگیرند، نباید بهتنهایی هزینههای زیستمحیطی جنگ را بپردازند.»
پزشکیان در بخش دیگری از سخنان خود، همکاریهای زیستمحیطی را «پل میان ملتها» توصیف کرد و افزود: «حفاظت از تنوع زیستی میتواند یکی از عرصههای مهم دیپلماسی صلح باشد؛ در منطقهای که با بحرانهای امنیتی ناشی از حضور غیرقانونی قدرتهای خارجی، تغییرات اقلیمی و کمبود آب روبهروست، محیطزیست میتواند محور همگرایی و صلح باشد.»
رئیسجمهور در پایان تأکید کرد که ایران با وجود فشارهای خارجی، همچنان متعهد به کنوانسیون تنوع زیستی و اهداف جهانی حفاظت از طبیعت است و انتظار دارد جامعه جهانی نیز مسئولیت خود را در قبال پیامدهای زیستمحیطی جنگها بپذیرد.




