به گزارش ایراف، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در گزارش ماه اوت ۲۰۲۶ اعلام کرده است که ساختار اجتماعی افغانستان زیر فشار همزمان بحرانهای اقتصادی، امنیتی و حقوقی قرار دارد و گروههای آسیبپذیر، بهویژه زنان، کودکان، افراد دارای معلولیت و خانوادههای بازگشته، بیشترین نیاز را به حمایتهای فوری دارند.
بر اساس دادههای این گزارش، ۲۸ درصد از موارد خطر شناساییشده مربوط به زنان در معرض خشونت و آسیب بوده است. همچنین ۱۹ درصد به افراد دارای نیازهای ویژه حقوقی و حفاظتی، ۱۸ درصد به افراد دارای معلولیت، ۱۳ درصد به بیماران جدی و ۱۱ درصد به کودکان در معرض خطر اختصاص داشته است.
این آمار نشان میدهد که بحرانهای اجتماعی و اقتصادی، دامنه آسیبپذیری را در سراسر کشور گسترش داده است.
در بخش دیگری از گزارش، کمیساریا به تأثیر موج بازگشت مهاجران افغان از کشورهای همسایه اشاره میکند و مینویسد که این روند فشار مضاعفی بر جوامع فقیر و آسیبپذیر وارد کرده است.
این نهاد تا پایان ماه اوت، ۷۸ هزار و ۳۷۳ مصاحبه نظارتی با مهاجران بازگشته و اخراجشده انجام داده که ۵۶ درصد آنان از پاکستان و ۴۳ درصد از ایران به افغانستان بازگشتهاند.
یکی از چالشهای جدی مطرحشده در گزارش، مشکل گسترده در دسترسی به اسناد هویتی است.
طبق آمار، ۱۹ هزار و ۸۲۹ نفر برای دریافت کمکهای حقوقی شناسایی شدهاند و ۳۰ هزار و ۳۸۳ نفر خدمات حقوقی دریافت کردهاند؛ اما تنها شش هزار و ۷۲۰ سند هویتی قانونی برای افراد نیازمند صادر شده است.
این شکاف بزرگ، هزاران نفر را در معرض محرومیت از حقوق اساسی و خدمات ضروری قرار میدهد.
در حوزه سلامت روان نیز وضعیت نگرانکننده است.
کمیساریا اعلام کرده که شش هزار و ۷۶۷ نفر از خدمات حمایتهای روانی و اجتماعی بهرهمند شدهاند که ۵۳ درصد آنان زنان و دختران بودهاند.
همچنین ۱۰ هزار و ۳۶۶ نفر در برنامههای آگاهیدهی و معرفی خدمات شرکت کردهاند؛ برنامههایی که با هدف کاهش فشار روانی و افزایش دسترسی به حمایتهای اجتماعی اجرا شده است.
در بخش کودکان، گزارش از شناسایی چهار هزار و ۶۷۵ کودک آسیبپذیر خبر میدهد؛ کودکانی که با خطر کار اجباری، ازدواج زودهنگام، ترک تحصیل و خشونت روبهرو هستند.
در همین مدت، ۵۱۳ کودک خدمات روانی و اجتماعی دریافت کردهاند و ۲۶۶ برنامه تفریحی و اجتماعی برای آنان برگزار شده است.
با وجود گستردگی بحرانها، کمیساریای عالی پناهندگان اعلام کرده که تا پایان ماه اوت به ۲۵۷ هزار و ۶۳۰ نفر خدمات حفاظتی ارائه کرده است.
از این میان، ۱۲۹ هزار و ۹۸۲ زن و دختر از برنامههای حمایتی بهرهمند شدهاند و ۱۹۷ هزار و ۸۶۲ مهاجر بازگشته کمکهای نقدی اضطراری دریافت کردهاند.
این نهاد بینالمللی در جمعبندی گزارش خود تأکید کرده است که خطرهای حفاظتی در افغانستان همچنان گسترده و ساختاری است و بدون تقویت جدی حمایتهای حقوقی، اجتماعی و اقتصادی، چرخه آسیب میتواند عمیقتر شود.
طالبان تاکنون به این هشدارها و نگرانیهای مطرحشده از سوی سازمان ملل واکنش رسمی نشان نداده است.




