به گزارش ایراف، سازمان بین‌المللی مهاجرت با انتشار سومین گزارش خود تحت عنوان «ارزیابی تاب‌آوری بازگشت‌کنندگان افغانستان»، ابعاد مختلف زندگی خانواده‌ها و افراد بازگشته از جمله وضعیت معیشتی، سرپناه، اسناد هویتی، دسترسی به خدمات عمومی، امنیت و انسجام اجتماعی را مورد بررسی قرار داده است.
بر اساس این گزارش، روند جامعه‌پذیری و بازادغام مهاجران بازگشته به دلیل وجود چالش‌های چندلایه و متداخل با موانع جدی روبه‌رو است. یافته‌های حاصل از بررسی افراد بالای ۱۴ سال که حداقل ۸ ماه از ورود آنان به کشور می‌گذرد نشان می‌دهد:
بحران اشتغال و درآمد: ۶۹ درصد ارزیابی‌شدگان در یک ماه پیش از پژوهش فاقد هرگونه شغل بوده و ۷۱ درصد افراد شاغل نیز تنها به کارهای پاره‌وقت مشغول بوده‌اند. همچنین ۵۳ درصد این افراد فاقد تحصیلات و ۵۰ درصد فاقد مهارت تخصصی بوده‌اند.
ناپایداری سرپناه: ۷۷ درصد بازگشت‌کنندگان در اسکان‌های موقت و بدون املاک شخصی به‌سر می‌برند و ۱۴ درصد آنان به دلیل عدم توانایی در پرداخت اجاره‌بها، با تخلیه اجباری روبه‌رو شده‌اند.
میل به مهاجرت مجدد: ناتوانی در تأمین معیشت سبب شده تا تمایل به خروج دوباره از کشور در میان افراد مجرد به ۱۶ درصد و در میان خانواده‌ها به ۴ درصد افزایش یابد.
مِی‌هیونگ پارک، رئیس دفتر سازمان بین‌المللی مهاجرت در افغانستان، با تأکید بر اینکه حمایت از مهاجران نباید تنها به نقطه ورود مرزی محدود شود، خواستار سرمایه‌گذاری بین‌المللی بر طرح‌های پایدار، ایجاد فرصت‌های شغلی و تسهیل دسترسی به اسناد هویت رسمی شد.
موج بی‌سابقه بازگشت مهاجران و تشدید بحران بشردوستانه در افغانستان
فشار مضاعف بر زیرساخت‌های ضعیف افغانستان: روند بازگشت میلیون‌ها اتباع افغان از کشورهای همسایه به ویژه ایران و پاکستان طی سه سال گذشته، افغانستان را با یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های اجتماعی و جابه‌جایی جمعیت مواجه کرده است. بر اساس آمارهای نهادهای بین‌المللی، بازگشت بیش از ۶.۵ میلیون نفر در کنار محدودیت منابع مالی بین‌المللی، بازار کار ضعیف و خشکسالی‌های پیاپی، فشار مضاعفی بر خدمات عمومی و مناطق پذیرنده وارد آورده است.
ضرورت کمک‌های توسعه‌ای به جای امداد مقطعی: ارزیابی‌های سازمان ملل نشان می‌دهد حکومت طالبان و نهادهای امدادرسان به دلیل عدم سرمایه‌گذاری زیربنایی، برای ادغام بلندمدت بازگشت‌کنندگان با بن‌بست روبه‌رو هستند. همین مسئله نه‌تنها موجب عدم تثبیت سکونت مهاجران شده، بلکه دور جدیدی از مهاجرت‌های غیرقانونی و پنهان را کلید زده است.
