به گزارش ایراف، وزارت کشور اتریش با اشاره به آمار رسمی اعلام کرد که تنها در ششماهه نخست سال جاری میلادی (۲۰۲۶)، حدود ۱۷۰ شهروند افغانستان از خاک اتریش اخراج شدهاند.
گرهارد کارنر، وزیر کشور اتریش، تأکید کرد که تدابیر سختگیرانه ادامه خواهد داشت و پروندههای بیشتری برای استرداد پناهجویان افغان به کابل در حال آمادهسازی است.
بر اساس اعلام مقامات وین، پس از تحولات اوت ۲۰۲۱ و رویکارآمدن حکومت طالبان، پروازهای مستقیم اخراج پناهجویان به دلیل گسست کانالهای دیپلماتیک معلق شده بود، اما در دو سال گذشته، کانالهای ارتباطی فنی و عملیاتی میان دو طرف بازگشایی شد که حاصل آن برگزاری نشستهای کارشناسی در کابل و وین بوده است.
در این نشستها، هیئت کابل هویت پناهجویانی را که دارای پروندههای کیفری و محکومیت قضایی در اتریش بودند تأیید کرد و همین امر زمینه را برای نخستین پرواز مستقیم اخراج پناهجویان افغان در اکتبر ۲۰۲۵ از مسیر استانبول فراهم ساخت.
وزارت کشور اتریش اضافه کرد که علاوه بر اخراجهای مستقیم، این کشور بیش از ۲۰۰ پناهجوی افغان را بر اساس مقررات اتحادیه اروپا به سایر کشورهای عضو منتقل کرده است.
مقامات اتریشی تصریح کردهاند که تمرکز اصلی این طرح بر افراد مجرم و متقاضیانی است که درخواستی آنان رد شده و حق اقامت ندارند، در حالی که پناهجویانی که ادغام کاری و اجتماعی موفقی در جامعه اتریش داشتهاند مشمول این سیاست نخواهند بود.
سختگیری کشورهای اروپایی در قبال پناهجویان افغان و رویکرد جدید نسبت به کابل
-
سیاست آلمان در ازسرگیری اخراج پناهجویان: آلمان به عنوان بزرگترین میزبان پناهجویان در اروپا، پیشگام رویکرد سختگیرانه جدید محسوب میشود. برلین پس از سالها وقفه، اخراج پناهجویان افغان دارای پروندههای جنایی به کابل را ازسرگرفت. آلمان تنها در یک پرواز اختصاصی دهها پناهجوی افغان را مستقیماً به کابل بازگرداند و اعلام کرد که برنامه بازگرداندن پناهجویان فاقد شرایط اقامت را با شتاب بیشتری دنبال میکند.
-
رایزنی فرانسه و سایر کشورهای اروپایی با کابل: گزارشهای اخیراً منتشرشده نشان میدهد فرانسه نیز گفتگوهای فنی و دیپلماتیک سطح پایینی را با حکومت طالبان برای تسهیل روند اخراج و بازگرداندن اتباع افغان آغاز کرده است.
-
حرکت اتحادیه اروپا به سمت تعامل عملیاتی با حکومت طالبان: اقدام اتریش، آلمان و فرانسه نشاندهنده یک تغییر رویکرد ملموس در کشورهای غربی است؛ کشوریهایی که علیرغم عدم شناسایی رسمی حکومت طالبان، در پروندههای امنیتی و مهاجرتی به سمت تعاملات فنی مستقیم با کابل گام برمیدارند تا فشار ناشی از پناهجویان فاقد مدرک را در داخل کشورهای خود کاهش دهند.




