به گزارش ایراف، ذبیحالله مجاهد، سخنگوی حکومت طالبان، در گفتوگو با رسانهها به مناسبت پنجمین سالگرد خروج آخرین نظامی آمریکایی از افغانستان، ۳۱ آگوست را «روز شکست آمریکا و متحدان غربی» عنوان کرده و آن را یکی از «رویدادهای پرافتخار» تاریخ افغانستان خوانده است.
مجاهد با اشاره به پایان حضور نظامی آمریکا در ۳۱ آگوست ۲۰۲۱ گفت افغانها «با زور بازو و مجاهدت» توانستند آمریکا و ناتو را شکست دهند و به «اشغال ۲۰ ساله» پایان دهند.
او تأکید کرده است که حضور نیروهای خارجی «هیچگاه مورد حمایت مردم افغانستان نبود» و این روز برای افغانها «روز استقلال و پیروزی» محسوب میشود.
سخنگوی طالبان در ادامه افزود که خروج نیروهای خارجی «فرصتهای تازهای» برای افغانستان ایجاد کرده و زمینه را برای «آبادی کشور، پایان جنگ و ناامنی و تشکیل حکومتی که بتواند سراسر افغانستان را مدیریت کند» فراهم ساخته است.
او این تحول را «نقطه عطفی» در تاریخ افغانستان دانست و گفت این رویداد «برای همیشه در حافظه جمعی مردم افغانستان باقی خواهد ماند».
مجاهد همچنین در سخنان جداگانهای که در گفتوگو با رسانههای منطقهای مطرح کرده، وضعیت افغانستان پس از خروج نیروهای آمریکایی را «بدون شک بهتر» توصیف کرده و مدعی شده است که کشور اکنون دارای «حکومت مرکزی مقتدر» است.
او در عین حال اذعان کرده که افغانستان همچنان با مشکلات جدی اقتصادی و اجتماعی روبهرو است و خواستار لغو تحریمها و آزادسازی داراییهای منجمدشده افغانستان شده است.
خروج شتابزده آمریکا و پیامدهای سنگین آن برای مردم افغانستان
خروج نیروهای آمریکایی در آگوست ۲۰۲۱ یکی از جنجالیترین تصمیمات سیاست خارجی واشنگتن بود؛ تصمیمی که با سرعت، آشفتگی و بدون برنامهریزی دقیق اجرا شد و پیامدهای گستردهای برای افغانستان برجای گذاشت.
روند خروج بهگونهای پیش رفت که بسیاری از تحلیلگران آن را «خروج مفتضحانه» آمریکا از افغانستان توصیف کردند.
در روزهای پایانی حضور آمریکا، فرودگاه کابل به صحنهای از هرجومرج تبدیل شد؛ هزاران نفر در تلاش برای خروج از کشور، به هواپیماهای نظامی چنگ زدند و تصاویر سقوط شهروندان افغان از هواپیماهای در حال پرواز، نماد آشفتگی این خروج شد.
با تخلیه پایگاه بگرام، زندانهای بزرگ این پایگاه نیز بدون مدیریت رها شد و بر بنیاد گزارشها هزاران زندانی —اعضای طالبان، القاعده و داعش—آزاد شدند؛ موضوعی که بعدها به یکی از محورهای اصلی انتقاد از نحوه خروج آمریکا تبدیل شد.
فروپاشی ساختارهای حکومتی که طی دو دهه با حمایت مالی و نظامی آمریکا شکل گرفته بود، تنها در چند هفته رخ داد.
دولت جمهوری افغانستان بدون مقاومت جدی سقوط کرد و طالبان وارد کابل شد.
این فروپاشی ناگهانی، میلیونها شهروند افغان را در برابر بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و امنیتی قرار داد.
پس از خروج آمریکا، کمکهای خارجی قطع شد، نظام بانکی دچار فروپاشی شد و داراییهای افغانستان در خارج مسدود گردید.
این وضعیت مردم افغانستان را با یکی از شدیدترین بحرانهای اقتصادی دو دهه اخیر روبهرو کرد.
همزمان، موج گسترده مهاجرت نخبگان، پزشکان، استادان دانشگاه و خبرنگاران، کشور را با کمبود شدید نیروی متخصص مواجه ساخت.
در کنار این پیامدها، شاخه خراسان داعش فعالیتهای خود را گسترش داد و چندین حمله خونین در کابل و ولایتها انجام داد؛ حملاتی که نشان داد خروج آمریکا نهتنها امنیت را به افغانستان بازنگرداند، بلکه زمینهساز افزایش تهدیدهای جدید شد.
