به گزارش ایراف، حامد کرزی، رئیسجمهور پیشین افغانستان، در گفتوگویی تازه با پادکست میشال حسین از روزنامه بلومبرگ که روز جمعه ۳۰ مرداد منتشر شد، اعلام کرد که برای هرگونه رفتوآمد، نیازمند کسب اجازه از مقامات طالبان است.
او در پاسخ به این پرسش که آیا میتواند آزادانه خانهاش را ترک کند، گفته است: «نه، نه، من بدون اجازه طالبان نمیتوانم از خانه بیرون شوم. اگر بخواهم جایی بروم و آنها موافقت کنند، مسئولیت حفاظت از من را برعهده میگیرند و مرا همراهی میکنند. برخی دوستان اجازه ملاقات دارند و برخی دیگر ندارند.»
کرزی توضیح داده است که بهطور معمول از خانه خارج نمیشود و تمامی رفتوآمدهای او تحت نظارت و اجازه طالبان انجام میگیرد؛ موضوعی که نشاندهنده محدودیتهای جدی بر فعالیتهای سیاسی و اجتماعی اوست.
روابط پرتنش طالبان و پاکستان
رئیسجمهور پیشین افغانستان در بخش دیگری از این مصاحبه به تیرگی روابط میان طالبان و پاکستان اشاره کرده و گفته است: «درگیریهای اخیر نشان میدهد پاکستان با هیچ حکومتی در افغانستان کنار نمیآید؛ نه با جمهوری و نه با طالبان. این یعنی در سیاستهای پاکستان نسبت به افغانستان مشکلی اساسی وجود دارد.»
او ابراز امیدواری کرده است که اسلامآباد در سیاستهای خود تجدیدنظر کند.
پیش از سقوط دولت جمهوری، مقامات کابل بارها پاکستان را به حمایت از طالبان و فراهم کردن پناهگاه امن برای آنان متهم میکردند.
اما پس از قدرتگیری طالبان در سال ۲۰۲۱، روابط دو طرف بهجای بهبود، رو به وخامت گذاشته است.
پاکستان مدعی است طالبان به گروههای مهاجم علیه این کشور در داخل افغانستان پناه میدهند؛ ادعایی که طالبان بارها رد کردهاند.
تداوم محرومیت دختران از آموزش
کرزی در این گفتوگو بار دیگر از طالبان خواسته است برای کسب مشروعیت بینالمللی، محدودیتهای آموزشی و شغلی زنان را لغو کنند.
او گفته است هر بار که فرصت یافته، از طالبان خواسته تا درهای مدارس و دانشگاهها را به روی دختران باز کنند.
کرزی که سه دختر دارد، تأکید کرده است که آنها نیز مانند میلیونها دختر افغان از تحصیل محروم شدهاند.
او گفته است اگر دخترانش را برای تحصیل به خارج از کشور بفرستد، معنایش این است که از مبارزه برای حق آموزش دختران در افغانستان دست کشیده است؛ موضوعی که به گفته او هرگز اتفاق نخواهد افتاد.
طبق گزارشهای بینالمللی، از زمان بازگشت طالبان به قدرت، نزدیک به سه میلیون دختر از آموزش متوسطه محروم شدهاند.
طالبان علاوه بر ممنوعیت تحصیل دختران در مدارس متوسطه و دانشگاهها، محدودیتهای گستردهای بر کار و حضور اجتماعی زنان اعمال کردهاند.
فشار جامعه جهانی بر طالبان
جامعه جهانی، سازمانهای حقوق بشری، سازمان همکاری اسلامی و سازمان ملل متحد بارها از طالبان خواستهاند که به زنان اجازه کار و به دختران اجازه تحصیل بدهند.
با این حال، طالبان همچنان ادعا میکنند که «حقوق زنان در چارچوب شریعت اسلامی تأمین است».
