به گزارش ایراف، اکونومیست مینویسد طالبان میانهرو توان مقابله با هبتالله آخوندزاده را ندارند یا از رویارویی با او بیم دارند و رهبر طالبان طی سالهای گذشته حلقهای از نیروهای کاملاً وفادار پیرامون خود ایجاد کرده و کنترل قراردادهای سودآور بخش معدن را در اختیار گرفته است.
بهگفته این نشریه، همین تمرکز قدرت باعث شده تندروها جایگاه خود را بیش از گذشته تثبیت کنند و برخی منتقدان، از جمله عباس استانکزی، پس از مخالفت با ممنوعیت آموزش دختران، افغانستان را ترک کنند.
ناکامی سیاست انزوای غرب
در این گزارش تأکید شده است که سیاست آمریکا و اروپا برای منزویکردن طالبان نتیجه نداده و غرب باید بپذیرد که این گروه در آینده قابل پیشبینی در قدرت میماند.
اکونومیست میگوید فشارهای دیپلماتیک و اقتصادی نتوانسته رفتار طالبان را تغییر دهد و رهبران تندرو اهمیتی به نبود دیپلماتها و سرمایهگذاران غربی نمیدهند و حاضر نیستند برای دسترسی به داراییهای مسدودشده امتیاز بدهند.
ثبات تلخ افغانستان
خبرنگار اکونومیست پس از سفری هزار کیلومتری در افغانستان نوشته است طالبان اکنون کنترل قوی بر کشور دارند و جز درگیریهای پراکنده با پاکستان، بیشتر مناطق آرام است.
با این حال، این آرامش بهگفته نشریه «ثباتی تلخ» است؛ ثباتی همراه با ممنوعیت موسیقی، حضور گسترده افراد مسلح در خیابانها و برخوردهای خشن مأموران امر به معروف با کسانی که مقررات طالبان را رعایت نمیکنند.
محدودیتهای گسترده علیه زنان
در بخش دیگری از گزارش آمده است زنان از بسیاری از مشاغل و دانشگاهها محروم شدهاند و بدون محرم مرد اجازه سفر ندارند.
دختران نیز پس از کلاس ششم اجازه ادامه تحصیل ندارند؛ محدودیتی که حتی برخی اعضای طالبان که سالها در خارج زندگی کردهاند، آن را غیرضروری میدانند، اما تصمیمگیری در اینباره همچنان در اختیار حلقه تندرو و شخص هبتالله است.
تحریمها و پیامدهای اقتصادی
اکونومیست میگوید تحریمهای آمریکا و اروپا، از جمله مسدودسازی داراییهای بانک مرکزی افغانستان، نهتنها رفتار طالبان را تغییر نداده بلکه افغانستان را بیشتر از نظام مالی جهانی دور کرده و سرمایهگذاری خصوصی را کاهش داده است.
بهگفته این نشریه، تندروهای طالبان حاضر نیستند برای دسترسی به داراییهای مسدودشده از سیاستهای سختگیرانه خود عقبنشینی کنند.
تعامل قدرتهای غیرغربی
این نشریه هشدار میدهد که اگر غرب با طالبان تعامل نکند، کشورهای دیگر این کار را خواهند کرد.
روسیه طالبان را به رسمیت شناخته و چین، هند، ترکیه و امارات نیز در حوزههایی مانند معدن و تجارت با این گروه همکاری میکنند؛ روندی که میتواند نفوذ غرب در افغانستان را بیش از پیش کاهش دهد.
نشانههای تغییر در رویکرد غرب
اکونومیست به نشانههایی از تغییر سیاست اروپا و آمریکا اشاره کرده است؛ از دعوت مقامهای طالبان به بروکسل برای گفتوگو درباره اخراج مهاجران افغان گرفته تا همکاری اطلاعاتی آمریکا با طالبان در مبارزه با گروههای افراطی.
این نشریه میگوید چنین تحرکاتی نشان میدهد غرب بهتدریج به سمت تعامل محدود و مدیریتشده با طالبان حرکت میکند.
کاهش کمکهای بشردوستانه
اکونومیست خواستار توقف کاهش کمکهای بشردوستانه شده و میگوید این کمکها از سال ۲۰۲۲ حدود ۷۰ درصد کاهش یافته، در حالی که نزدیک به نیمی از جمعیت افغانستان به کمک نیاز دارد. بهگفته این نشریه، کاهش کمکها فشار بیشتری بر مردم وارد میکند، نه بر طالبان.
اکونومیست تأکید میکند که بهرسمیتشناختن طالبان به معنای تأیید سیاستهای این گروه نیست، بلکه پذیرش واقعیتی است که نشان میدهد طالبان احتمالاً در آینده قابل پیشبینی بر افغانستان حاکم خواهد ماند.
این نشریه میگوید خودداری از برقراری روابط دیپلماتیک اهرم فشار مؤثری نبوده و سفارتهای فعال میتوانند تهدیدهای امنیتی را زیر نظر بگیرند و کانالهای مستقیم ارتباط با طالبان ایجاد کنند.
در پایان گزارش آمده است که تغییر در درون طالبان زمانبر خواهد بود و تعامل سنجیده با این گروه میتواند کارآمدتر از ادامه سیاست انزوا باشد و زمان گفتوگوی آمریکا و دیگر کشورهای دموکراتیک با طالبان فرا رسیده است.
