به گزارش ایراف به نقل از ایرنا، با گذشت چند ماه از مواجهات نظامی میان ایران و آمریکا، گزارشهای مراکز پژوهشی و رسانههای ارشد آمریکایی نظیر واشنگتنپست، رویترز و نیویورکتایمز نشان میدهد که مصرف بیسابقه موشکهای پدافندی و تهاجمی گرانقیمت، ذخایر استراتژیک این کشور را بهشدت تحت فشار قرار داده است.
بر اساس برآوردهای «مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی آمریکا» (CSIS)، موجودی موشکهای رهگیر سامانه پاتریوت آمریکا با کاهش ۶۵ درصدی از ۲ هزار و ۳۳۰ فروند به حدود ۷۵۹ فروند تنزل یافته است. همچنین ذخایر موشکهای سامانه پدافندی تاد (THAAD) نیز ۳۸ درصد کاهش یافته و مصرف موشکهای کروز «تاماهاوک» در این مدت به ۱۰ برابر حجم خریدهای سالانه پنتاگون رسیده است.
مهلت ۲۱ روزه پنتاگون به غولهای تسلیحاتی و قرارداد ۵۸ میلیارد دلاری
ابعاد بحران کاهش ذخایر تسلیحاتی تا جایی پیش رفته که وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) در درخواستی اضطراری از شرکتهای بزرگ تسلیحاتی خواسته است حداکثر ظرف ۲۱ روز، برنامههای عملیاتی خود را برای تسریع چشمگیر در خطوط تولید سلاحهای حیاتی ارائه دهند. در همین راستا، قراردادی به ارزش ۵۸.۶ میلیارد دلار با شرکت لاکهید مارتین برای افزایش ظرفیت تولید موشکهای پاتریوت منعقد شده است؛ هرچند کارشناسان معتقدند کندی زنجیره تامین و وابستگی به بودجههای مصوب کنگره، جبران این کسر ذخایر را سالها به درازا خواهد کشاند.
در مقابل، مقامات دولت ترامپ و سخنگویان پنتاگون ادعای «خالی شدن زرادخانه» را رد کرده و مدعی هستند که ارتش آمریکا از «عمق استراتژیک» و تنوع بالایی از تجهیزات برخوردار است و افزایش سطح تولید، بخشی از برنامه مدرنسازی ناشی از مصرف در جنگ است.
فرسایش در چند جبهه همزمان
تحلیلگران ارشد نظامی تاکید میکنند که مشکل اصلی ارتش آمریکا تنها محدود به جنگ با ایران نیست؛ بلکه ارسال گسترده مهمات و سامانههای پدافندی به اوکراین و رژیم صهیونیستی طی سالهای اخیر، اندوختههای دفاعی واشنگتن را به حداقل ممکن رسانده است. پیش از این نیز ارسال بیش از ۲۰۰ موشک تاد به رژیم صهیونیستی موجب خروج نیمی از موجودی این سامانه پدافندی از انبارهای استراتژیک آمریکا شده بود.
خطر برای بازدارندگی در اقیانوس آرام
کارشناسان موسسه CSIS هشدار دادهاند که بلعیده شدن بخش اعظم موشکهای بالستیک، تاماهاوک و سامانههای پدافندی تاد و پاتریوت در جنگ با ایران، توان عملیاتی آمریکا برای پاسخگویی به بحرانهای احتمالی آینده در شرق آسیا و مهار چین در حوزه اقیانوس آرام را با تهدید و محدودیت جدی مواجه کرده است.
