به گزارش ایراف، چند روز پیش، پاکستان همراه با عربستان سعودی و ترکیه قراردادی نظامی مشترک امضا کرد که «پیمان مکه» نام گرفته است.
این اقدام، بار دیگر بحثهای قدیمی درباره وابستگی اسلامآباد به قدرتهای خارجی و پیامدهای آن برای دموکراسی و امنیت منطقه را زنده کرده است.
افراسیاب ختک: پیمانهای نظامی، تقویتکننده دیکتاتوری
افراسیاب ختک، تحلیلگر سیاسی پشتونخوا، در واکنش به این پیمان یادآور شد که پاکستان پیشتر نیز عضو پیمانهای نظامی سیتو (SEATO) و سنتو (CENTO) بوده و سالها بهعنوان متحد قدرتمند آمریکا در خارج از ناتو باقی مانده است.
او تأکید کرد که حمایتهای نظامی خارجی همواره به سود حکومتهای دیکتاتوری در پاکستان عمل کرده و جمهوریت و حاکمیت واقعی مردم را تضعیف کرده است.
به گفته او، برای استحکام کشور بیش از هر چیز به دموکراسی، حاکمیت قانون و پاسخگویی مقامها نیاز است.
حبیبالله حسام: پیمانهای هدایتشده آمریکا زیانبارند
مولوی حبیبالله حسام، عضو جبهه مقاومت ملی افغانستان، نیز در واکنش به این پیمان گفت: «پیمانی که با هدایت و حمایت آمریکا و صهیونیسم منعقد گردد، عاقبت آن برای مسلمانان روشن و آشکار است.»
او افزود که چنین توافقهایی نهتنها در برابر دشمنان اسلام قرار نمیگیرند، بلکه «به قلب مسلمانان شلیک خواهند کرد.»
حسام با انتقاد از اهداف این پیمان تأکید کرد که این اقدامات بیشتر در خدمت تأمین امنیت «رژیم کودککش صهیونیستی و آمریکای متجاوز» است تا امنیت امت اسلامی.
انتقادهای مطرحشده نشان میدهد که پیمان تازه پاکستان با عربستان و ترکیه، در کنار ابعاد نظامی، بار دیگر نگرانیها درباره تقویت دیکتاتوری در پاکستان و وابستگی به قدرتهای خارجی را برجسته کرده است؛ نگرانیهایی که از نگاه منتقدان، نهتنها جمهوریت در پاکستان را تضعیف میکند، بلکه امنیت امت اسلامی را نیز با تهدیدهای تازه روبهرو خواهد ساخت.
