به گزارش ایراف، در پی استمرار نبرد ناهمگون و بازدارندگی مؤثر ایران در مواجهه با تحرکات نظامی ایالات متحده، اندیشکده آمریکایی «شورای روابط خارجی» (CFR) در تحلیلی جامع به قلم «مایکل فرومن» رئیس این اندیشکده، سه سناریوی محتمل و دشوار پیشروی دولت دونالد ترامپ برای خاتمه دادن یا مدیریت جنگ با ایران را بررسی کرده و از بنبست راهبردی کاخ سفید پرده برداشته است.
به باور این استراتژیست آمریکایی، واشنگتن میان سه گزینه «تشدید درگیری نظامی»، «کاهش تنش از طریق مصالحه» و «تداوم بنبست کنونی» گرفتار شده که هر یک با هزینهها و مخاطرات سنگین سیاسی، نظامی و اقتصادی برای آمریکا همراه است.
سناریوی اول: تشدید درگیری؛ خطر بحران انسانی و فرسایش اقتدار بینالمللی آمریکا
بر اساس این گزارش، یکی از گزینههای واشنگتن، ازسرگیری و گسترش حملات به زیرساختهای حیاتی ایران نظیر تأسیسات نفت و گاز، نیروگاهها و شبکههای حملونقل است. با این حال، فرومن هشدار میدهد که این اقدام نه تنها تضمینی برای تحقق اهداف واشنگتن ایجاد نمیکند، بلکه با ایجاد بحران گسترده انسانی، اعتبار باقیمانده بینالمللی آمریکا را به شدت خدشهدار خواهد ساخت.
در این تحلیل همچنین به گزینههای پرخطر دیگری همچون احتمال اعزام نیروی زمینی یا تلاش برای کنترل جزیره خارگ و سواحل مجاور تنگه هرمز اشاره شده، اما تأکید شده است که ورود به این عرصه، نیروها و تجهیزات نظامی آمریکا را در معرض تلفات و ضربات بیسابقه قرار خواهد داد.
از سوی دیگر، گزینه ترور مقامات ارشد نیز به دلیل ساختار نهادینه و توان بازسازی سریع حاکمیت در ایران، ناکارآمد توصیف شده و نتوانسته محاسبات تهران را تغییر دهد.
سناریوی دوم: عقبنشینی و کاهش تنش؛ ضربه مهلک به اعتبار امنیتی واشنگتن
رئیس شورای روابط خارجی آمریکا در بررسی سناریوی کاهش تنش تصریح میکند که هرگونه عقبنشینی، کاهش حضور نظامی یا اعلام یکجانبه پایان عملیات از سوی ترامپ، در فضای داخلی آمریکا و نزد متحدان منطقهای و بینالمللی کاخ سفید به عنوان «شکست و عقبنشینی آشکار» تلقی خواهد شد.
این مسئله میتواند چتر حمایتی و اعتبار امنیتی ایالات متحده را در سطح جهانی با فروپاشی مواجه سازد. علاوه بر این، تداوم جنگ موجب تخلیه ذخایر تسلیحاتی آمریکا، فشار مضاعف بر بودجه نظامی و غفلت مجبورکننده از مناطق راهبردی دیگر نظیر حوزه «هند-آرام» (در برابر چین) شده است.
سناریوی سوم: تداوم بنبست و راهبرد دوگانه؛ نااطمینانی از آینده تنگه هرمز
این گزارش اشاره میکند که دولت ترامپ برای فرار از هزینههای دو سناریوی قبلی، به دنبال «راهبرد میانه» یعنی ترکیب فشارهای نظامی با پیگیری مذاکرات دیپلماتیک رفته است؛ رویکردی که تا این لحظه افق روشنی از موفقیت نشان نداده است.
مایکل فرومن با توصیف وضعیت کنونی تنگه هرمز به عنوان شرایطی میان «جنگ تمامعیار» و «وضعیت عادی»، پیشبینی میکند که در صورت عدم رخداد یک تحول بزرگ نظامی یا سیاسی، این بنبست فرسایشی ماهها ادامه یابد. وی با استناد به مدلسازیهای آماری و بازارهای پیشبینی مدعی شده است که احتمال بازگشت کامل تردد تجاری در تنگه هرمز به شرایط عادی تا پایان سال ۲۰۲۶، تنها ۵۰ درصد برآورد میشود.
