حجتالاسلام سیدفضلالله قدسی، شاعر و پژوهشگر افغانستانی، در گفتگوی اختصاصی با ایراف، ضمن مرور خاطرات دیدارهای خود با رهبر شهید انقلاب اسلامی، اظهار کرد: نخستین توفیق دیدار حضرت آقا در دوران ریاست جمهوری ایشان برایم حاصل شد؛ هرچند آن جلسه عمومی بود و فرصت چندانی برای گفتوگوی خصوصی وجود نداشت، اما همان دیدار مبدا آشنایی و ارتباط من با ایشان بود.
شعری که موجب اشک ریختن رهبری شد
وی افزود: در سال ۱۳۷۱ که تازه از افغانستان به ایران آمده بودم، در کنگره بینالمللی شعر حوزه، شعر بنده به عنوان اثر برگزیده انتخاب شد و یکی از ارزشمندترین جوایز آن، تشرف به محضر حضرت آقا بود.
قدسی ادامه داد: در آن جلسه که حدود ۳۰ شاعر حضور داشتند، حضرت آقا از حاضران درباره فعالیتهایشان سؤال میکردند. وقتی نوبت به من رسید، خودم را معرفی کردم و گفتم سیدفضلالله قدسی هستم از کشور افغانستان. سپس عرض کردم که شعرم در کنگره به عنوان شعر اول انتخاب شده و ارزشمندترین جایزهای که نصیبم شده، توفیق حضور در محضر ایشان است.
وی اظهار داشت: حضرت آقا با محبت فراوان مرا تشویق کردند و فرمودند شعرم را بخوانم. آن شعر درباره حضرت صدیقه طاهره(س) و با حال و هوای بقیع سروده شده بود. هنگام شعرخوانی، ایشان به شدت منقلب شدند، اشک از چشمانشان جاری شد و با دست مبارکشان اشکهایشان را پاک کردند. پس از پایان شعر نیز بسیار مرا مورد لطف و تشویق قرار دادند.
ماجرای ملبس شدن به دست رهبر شهید امت
این شاعر افغانستانی درباره معمم شدن خود به دست رهبر انقلاب گفت: در یکی از دیدارهای بعدی، دوستان از قبل گفته بودند ممکن است حضرت آقا پیشنهاد کنند که معمم شوم. به همین دلیل عمامه و عبا را همراه خود برده بودم. پس از شعرخوانی، ایشان فرمودند: «چرا معمم نمیشوید؟» عرض کردم که لباس همراهم است و دوست دارم به دست مبارک شما معمم شوم. حضرت آقا همانجا عمامه را بر سرم گذاشتند و عبا را بر دوشم انداختند و این افتخار بزرگ نصیبم شد.
وی بیان کرد: از همان دیدارها، حضرت آقا را از زاویهای میدیدم که همراه با بصیرت و کسب فضیلت بود. وقتی از آن محفل خارج شدم، احساس میکردم نیرویی عجیب و تجربهنشده در وجودم شکل گرفته است. آن دیدار صرفاً یک ملاقات نبود، بلکه خاطرهای معنوی و ملکوتی بود که در مسیر زندگی شخصی من تأثیر عمیقی گذاشت.
قدسی با اشاره به حضورهای مکرر خود در جلسات شعر رهبر انقلاب گفت: تا جایی که به یاد دارم، هفت بار در محضر حضرت آقا شعر خواندم. هر بار که شعر میخواندم، واکنش ایشان نسبت به بنده متفاوت و سرشار از محبت بود؛ تشویق میکردند، ترغیب میکردند و از شعر تعریف میکردند.
نقدهای رهبر شهید به شعرها فنی و دقیق بود
وی افزود: دو بار نیز اشعارم را با دقت نقد کردند. یکی از آن اشعار درباره افغانستان بود؛ زمانی که حکومت طالبان سقوط کرده، حکومت جمهوری تشکیل شده بود و بحث بازگشت ظاهرشاه مطرح بود. در یکی از ابیات شعر گفته بودم: «دوستان تازهام را میشناسم، سالهاست…» اما حضرت آقا همان لحظه تذکر دادند که بهتر است گفته شود: «میشناسم دوستان تازهام را، سالهاست…». بعدها که این نکته را با کارشناسان ادبی مطرح کردم، همه تأکید کردند که این اصلاح، بسیار دقیق، فنی و کاملاً بهجا بوده است. همانجا فهمیدم که ایشان علاوه بر لذت بردن از شعر، به ظریفترین نکات فنی شعر نیز اشراف کامل دارند.
دیدار رهبری توام با توشههای معنوی
این شاعر افغانستانی با بیان اینکه نگاهش به جلسات شعر رهبر انقلاب با دیگران متفاوت بود، گفت: شاید برای برخی مهم بود در کجای مجلس بنشینند، اما برای من نفس حضور در آن فضای روحانی و معنوی اهمیت داشت. هر بار احساس میکردم با توشهای معنوی از آن جلسه خارج میشوم و به همین دلیل همیشه از دوستان میخواستم نام مرا در میان دعوتشدگان قرار دهند.
وی ادامه داد: آخرین دیدار ما دو سال پیش بود. وقتی از آن جلسه بیرون آمدیم، آرزو داشتم بار دیگر توفیق حضور پیدا کنم. اگر تردیدی هم داشتم، تنها از این جهت بود که شاید عمرم کفاف ندهد یا دعوت نشوم، اما هرگز تصور نمیکردم روزی برسد که دیدار بعدی باشد و حضرت آقا دیگر در میان ما حضور نداشته باشند.
اشراف کامل رهبر شهید بر ادبیات فارسی
قدسی درباره جایگاه علمی رهبر انقلاب در حوزه ادبیات فارسی گفت: برداشت من این است که ایشان در ادبیات فارسی ید طولایی داشتند؛ هم شناخت تاریخی داشتند، هم شناخت محتوایی و هم شناخت فنی و تکنیکی. ادبیات فارسی جغرافیای مشترک ایران، افغانستان و تاجیکستان است و ایشان همان اندازه که بر شعر ایران تسلط داشتند، نسبت به شعر افغانستان نیز شناخت عمیقی داشتند.
وی افزود: در یکی از دیدارهای اخیر، حضرت آقا بیتی از یکی از شاعران افغانستان را از حفظ خواندند و فرمودند حدود ۵۰ سال پیش آن را یادداشت کردهاند. این نشان میدهد که حافظه و اشراف کمنظیری بر ادبیات فارسی داشتند.
این پژوهشگر افغانستانی تصریح کرد: دستکم ۱۵ سخنرانی حضرت آقا درباره شعر و ادبیات فارسی را شنیدهام و باور کنید در هیچکدام مطلب تکراری ندیدم. هر بار از زاویهای جدید به شعر فارسی نگاه میکردند و افقهای تازهای را پیش روی اهل ادب میگشودند.
وی درباره ویژگیهای اخلاقی رهبر انقلاب نیز گفت: از لحظه ورود ایشان به حسینیه تا پایان جلسه، همه چیز برای من درس بود؛ اما بیش از همه، صفا، صمیمیت، سادهزیستی و بیتکلف بودن ایشان مرا مجذوب میکرد.
توجه رهبری به مسائل افغانستان
قدسی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به نگاه رهبر انقلاب به افغانستان گفت: به باور من، حضرت آقا از همان پیش از پیروزی انقلاب اسلامی نسبت به نهضت اسلامی افغانستان توجه ویژهای داشتند و بسیاری از چهرههای مبارز افغانستان را میشناختند. این توجه تا پایان عمر ایشان ادامه داشت.
وی افزود: حضرت آقا همواره تأکید داشتند که ملت افغانستان بیش از حکومت افغانستان مورد توجه ماست؛ زیرا حکومتها میآیند و میروند، اما ملت افغانستان، ملتی برادر، همفرهنگ و همفکر است.
این شاعر افغانستانی درباره نگاه رهبر انقلاب به شعر نیز گفت: ایشان هرگز نگاه محدود به شعر آیینی نداشتند. هرچند برای این حوزه اهمیت ویژهای قائل بودند، اما همه مضامین ارزشمند شعر مورد توجهشان بود. آنچه همواره بر آن تأکید میکردند، تعهد شاعر و مسئولیت اجتماعی او در قبال مردم، امت اسلامی و مسائل سیاسی و اجتماعی جامعه بود.
وی در پایان با اشاره به سبک زندگی رهبر انقلاب اظهار داشت: در دوران ریاست جمهوری، اطلاعات زیادی از زندگی شخصی ایشان نداشتیم، اما بعدها از نزدیک سادگی زندگی ایشان را مشاهده کردیم. خانه، محل رفتوآمد، نوع زندگی، خوراک و شیوه معیشت ایشان، همگی نشان میداد که تلاش میکنند زندگی خود را به طبقات پایین جامعه نزدیک نگه دارند و با الهام از سیره امیرالمؤمنین(ع)، در بهرهگیری از امکانات زندگی نهایت احتیاط را رعایت کنند.
