به گزارش ایراف، به نقل از واشنگتنپست، ارزیابیهای جدید پنتاگون نشان میدهد که استراتژی قبلی متکی بر ضربات نقطهای و محدود، مانع از واکنشهای تلافیجویانه ایران نشده است. از اینرو، وزارت دفاع آمریکا طراحی عملیات نظامی فراتر و تهاجمیتری را در دستور کار قرار داده که میتواند شامل موج جدیدی از حملات هوایی گسترده به زیرساختهای کلیدی باشد.
این تصمیم در شرایطی اتخاذ میشود که افزایش تلفات نیروهای آمریکایی در پایگاههای منطقهای، فشار سیاسی بیسابقهای را بر کاخ سفید وارد کرده و فرماندهان نظامی آمریکا را به سمت تغییر فاز نبرد سوق داده است.
سرریز ناامنی به مرزهای شرقی؛ تهدید مستقیم ثبات در افغانستان و آسیای مرکزی
تنشزایی جدید میان تهران و واشنگتن در حالی رخ میدهد که خاورمیانه و جنوب آسیا با گسلهای امنیتی متعددی دستوپنجه نرم میکنند. ایران به عنوان یک وزنهپایدار و بازیگر محوری، نقش مستقیمی در ترانزیت، موازنه مرزی و مدیریت بحرانهای منطقهای دارد.
هرگونه گسترش دامنه نبرد در جغرافیای ایران، آثار مستقیم و فوری بر افغانستان بر جای خواهد گذاشت؛ رویدادی که میتواند به اختلال در شریانهای حیاتی ترانزیتی (نظیر محور چابهار و مرزهای غربی)، تشدید موج مهاجرتهای ناخواسته و ناامنی در طول خطوط مرزی مشترک منجر شود. همچنین کشورهای آسیای مرکزی که وابستگی شدیدی به کریدورهای مواصلاتی جنوب دارند، با تهدیدات جدی اقتصادی روبرو خواهند شد.
بنبست دیپلماتیک و ریسک فلج شدن بازار انرژی در تنگه هرمز
از منظر استراتژیک، گزارش واشنگتنپست گواهی بر ناکامی تلاشهای میانجیگرانه و ترجیح گزینه نظامی بر دیپلماسی از سوی واشنگتن است. اصرار آمریکا بر رویکرد سختافزاری در برابر توانمندی دفاعی ایران، احتمال بروز اصطکاک سنگین در آبراه حیاتی تنگه هرمز را به اوج رسانده است؛ مسألهای که میتواند ترافیک انرژی جهان را مختل کرده و شوک شدیدی به بازارهای جهانی نفت وارد کند.
پافشاری بر سناریوی نظامی نه تنها کمکی به حل بحران نخواهد کرد، بلکه کل جغرافیای پیرامونی از خلیج فارس تا آسیای میانه را درگیر یک جنگ فرسایشی با پیامدهای انسانی و اقتصادی عمیق خواهد ساخت.
