به گزارش ایراف، برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد در افغانستان در گزارشی تازه، نسبت به رابطه دوطرفه و تشدیدکننده میان فقر و مسکن نامناسب هشدار داده و تأکید کرده است که نبود سرپناه استاندارد، نهتنها پیامد فقر است، بلکه خود به عاملی برای گسترش محرومیت و آسیبپذیری تبدیل میشود.
این نهاد بینالمللی، در صفحه رسمی خود در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرده که تأمین مسکن مناسب برای همه شهروندان، گامی اساسی برای پایان دادن به چرخه فقر و محرومیت است.
به گفته این سازمان، مسکن مناسب تنها یک سرپناه فیزیکی نیست، بلکه زیربنای حفظ کرامت انسانی، ایجاد فرصتهای برابر و افزایش تابآوری اجتماعی در برابر بحرانها به شمار میرود.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل تأکید کرده است که گسترش دسترسی همگانی به مسکن استاندارد یکی از ارکان توسعه پایدار است و کشورهایی که در این حوزه سرمایهگذاری میکنند، در بلندمدت شاهد کاهش فقر، بهبود کیفیت زندگی و تقویت ثبات اجتماعی خواهند بود.
بحران مسکن در افغانستان؛ چالشی گسترده و ادامهدار
در بخش دیگری از این گزارش آمده است که افغانستان همچنان با کمبود جدی مسکن مناسب روبهرو است و بسیاری از خانوادهها، بهویژه آسیبدیدگان حوادث طبیعی مانند سیلابها و زمینلرزهها، از داشتن سرپناه امن و مقاوم محروماند.
بخش قابل توجهی از این خانوادهها در خانههای فرسوده، مناطق غیررسمی یا سازههای موقت زندگی میکنند؛ شرایطی که آنها را در برابر بحرانهای طبیعی و اقتصادی بهشدت آسیبپذیر میسازد.
کارشناسان این سازمان میگویند نبود برنامهریزی شهری، تخریب زیرساختها، رشد سریع جمعیت شهری و پیامدهای حوادث طبیعی، وضعیت مسکن در افغانستان را به یکی از بحرانیترین چالشهای انسانی منطقه تبدیل کرده است.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل هشدار داده که بدون سرمایهگذاری هدفمند در حوزه مسکن و حمایت از اقشار آسیبپذیر، چرخه فقر در افغانستان همچنان ادامه خواهد داشت و پیامدهای آن میتواند نسلهای آینده را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
