به گزارش ایراف، در شرایطی که منطقه خلیج فارس تحت تأثیر سومین شب از تبادل آتش سنگین و تجاوزات هوایی و دریایی تروریستهای سنتکام علیه خاک ایران قرار دارد، اظهارات جدید و ضد و نقیض دونالد ترامپ، بار دیگر پرده از سردرگمی استراتژیک واشنگتن برداشته است. رئیسجمهوری آمریکا در دفتر بیضی کاخ سفید مدعی شد که دستیابی به توافق با تهران برای پایان دادن به درگیریها، علیرغم برقراری مجدد محاصره دریایی و تحریم بنادر ایران، همچنان «ممکن» است؛ ادعایی که تحلیلگران رسانههای جمهوری اسلامی آن را یک «بلوف دیپلماتیک برای توجیه ناکامیهای نظامی» قلمداد میکنند.
تقابل گفتار و رفتار واشنگتن؛ اصرار بر توافق، آمادهباش برای حمله
تضاد میان مواضع اعلامی ترامپ و اقدامات میدانی پنتاگون به وضوح نشاندهنده ناکارآمدی استراتژی فشار حداکثری و تلاش برای بازگرداندن ایران به میز مذاکره تحت زور است. ترامپ از یک سو از امکان توافق سخن میگوید و مدعی میشود: «دو روز پیش با آنها به توافق رسیدیم، اما گفتند نمیتوانیم امضا کنیم» و از سوی دیگر با لحنی تهدیدآمیز از طراحی «حمله بزرگ دیگری در امشب» برای نابودی توانمندیهای دفاعی ایران خبر میدهد.
رسانههای رسمی و تحلیلی کشور با رصد این تناقض فاحش، تأکید دارند که این رفتار سینوسی، ناشی از دو واقعیت اساسی در صحنه نبرد است:
شکست فرضیه بازدارندگی آمریکا:
مواضع متناقض ترامپ دقیقاً پس از آن مطرح میشود که پدافند موشکی ارتش آمریکا (سنتکام) در رهگیری و انهدام موشکهای شلیکشده سپاه پاسداران به سمت پایگاههای منطقهای ایالات متحده ناکام ماند. انهدام رادارهای ساحلی و پدافندی ادعایی سنتکام، با پاسخ کوبنده موشکی ایران تلافی شد تا هیمنه پدافندی پاتریوت و تاد زیر سؤال برود.
بحران انرژی جهانی در هرمز:
تهدید ترامپ به اعمال محاصره دریایی علیه بنادر ایران با پاسخ قاطع تهران در آبراهه حیاتی تنگه هرمز مواجه شده است. سپاه پاسداران با پذیرش مسئولیت توقیف و اصابت به نفتکشهای متخلفی که سامانههای ناوبری خود را خاموش کرده بودند، عملاً نشان داد که امنیت دریانوردی در منطقه یکطرفه نخواهد بود؛ فکتی که هشدار رسانههای غربی مانند سیانان درباره کاهش شدید ذخایر تسلیحاتی آمریکا را به دنبال داشته است.
شکست سناریوی تحمیل توافق یکجانبه
دولت ترامپ پیش از این با نقض مفاد تفاهمنامه موقت ژوئن (یادداشت تفاهم اسلامآباد) و ارسال نامه رسمی به کنگره مبنی بر آغاز مجدد درگیریهای نظامی از تاریخ ۷ جولای (۱۶ تیرماه)، عملاً مسیر دیپلماسی را مسدود کرد. اکنون طرح ادعای «امکان توافق» در بحبوحه حملات نظامی، تلاشی مذبوحانه برای مقصر جلوه دادن تهران در افکار عمومی جهانی و فرار از تبعات شکستهای میدانی است.
به باور ناظران سیاسی در تهران، پاسخ مقتدرانه موشکی و مواضع قاطع مقامات جمهوری اسلامی ایران نشان داده است که دوران «توافقهای یکطرفه» و باجدهی زیر سایه تهدید نظامی به پایان رسیده و هرگونه ماجراجویی جدید ترامپ تحت عنوان «حمله بزرگ امشب»، تنها به شعلهورتر شدن آتش جنگ و ناامنی بیشتر برای نیروهای آمریکایی در منطقه منجر خواهد شد.
