به گزارش ایراف، جام جهانی ۲۰۲۶، نه فقط از نظر تعداد تیمها و گستردگی جغرافیایی، بلکه از نظر حجم خطاها، تنشها و کارتهای رنگی، به یکی از متفاوتترین دورههای تاریخ فوتبال تبدیل شده است.
در این تورنمنت، اخراج بازیکنان به اندازهای تکرار شده که دیگر بخشی از روایت روزانه جام جهانی است؛ روایتی که نشان میدهد فوتبال مدرن، چقدر بیرحمتر و پرتنشتر از گذشته شده است.
رکوردشکنی بیسابقه در کارتهای قرمز
طبق دادههای رسمی، تنها در مرحله گروهی این دوره، تعداد کارتهای قرمز از مجموع دو جام جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ بیشتر بوده است.
در حالی که در دو دوره قبلی فقط چهار اخراج ثبت شد، در جام جهانی ۲۰۲۶ تا اینجای کار ۱۳ کارت قرمز صادر شده است؛ آماری که نشان میدهد شدت برخوردها و سختگیری داوران به شکل چشمگیری افزایش یافته است.
این رکوردشکنی در شرایطی رخ میدهد که جام جهانی ۲۰۲۶ با فرمت ۴۸ تیمی، ۱۰۴ مسابقه را در خود جای داده و همین افزایش تعداد بازیها، احتمال بروز خطاهای جدی را بیشتر کرده است.
اما کارشناسان معتقدند دلیل اصلی، نه تعداد مسابقات، بلکه ماهیت فوتبال مدرن است.
فوتبال امروز؛ سرعت، فشار و تصمیمگیری در کسری از ثانیه
فوتبال یک دهه قبل را نمیتوان با فوتبال امروز مقایسه کرد. سرعت بازیها به شکل چشمگیری افزایش یافته، پرس از همان ثانیه اول آغاز میشود و فاصله خطوط تیمها به حداقل رسیده است.
بازیکنان در تمام طول مسابقه تحت فشار ذهنی و جسمی قرار دارند و کوچکترین مکث، میتواند به یک تکل خطرناک یا برخورد شدید منجر شود.
در چنین شرایطی، تصمیمگیری بازیکنان به کسری از ثانیه رسیده و همین، احتمال خطاهای سنگین را بالا برده است.
برخوردهایی که شاید چند سال قبل فقط یک خطای ساده محسوب میشدند، امروز با کمک VAR از چند زاویه بررسی میشوند و خیلی زود رنگ قرمز به خود میگیرند.
VAR؛ داور دوم و بیرحم فوتبال مدرن
پیشرفت فناوری VAR یکی از عوامل اصلی افزایش کارتهای قرمز است. این سیستم اکنون با سرعت بیشتر و دقت میلیمتری، صحنهها را بازبینی میکند و بسیاری از خطاهایی که پیشتر از چشم داور پنهان میماند، حالا بهسرعت شناسایی میشود.
کارشناسان دادهمحور نیز تأیید کردهاند که سختگیری در تفسیر قوانین فیفا و اتکا به VAR، نقش مهمی در افزایش اخراجها داشته است.
حتی برخی قوانین جدید نیز بازیکنان را غافلگیر کرده است؛ از جمله قانون جنجالی «پوشاندن دهان هنگام درگیری»، که باعث اخراج میگل آلمیرون از پاراگوئه شد.
داوران؛ سختگیرتر از همیشه
فیفا در سالهای اخیر بارها اعلام کرده که با تکلهای خشن، ضربات بیملاحظه و رفتارهایی که سلامت بازیکنان را تهدید میکند، هیچگونه مدارا نخواهد کرد. همین رویکرد باعث شده داوران در این دوره، کوچکترین خطاهای خطرناک را با کارت قرمز پاسخ دهند.
در برخی مسابقات، عملکرد داوران حتی به جنجال کشیده شده است؛ از جمله بازی افتتاحیه که سه اخراج داشت و به یکی از بحثبرانگیزترین بازیهای تاریخ جام جهانی تبدیل شد.
فشار روانی؛ دشمن پنهان بازیکنان
اما شاید مهمترین تغییر، در ذهن بازیکنان رخ داده باشد. فشار روانی این جام به اندازهای بالاست که فاصله میان یک تصمیم منطقی و یک واکنش احساسی، فقط چند ثانیه است. بازیکنی که کنترلش را از دست میدهد، ممکن است سرنوشت یک تیم و حتی یک ملت فوتبالی را تغییر دهد.
در جام جهانی، جایی که فاصله میان صعود و حذف گاهی فقط یک گل است، بازی کردن با یک نفر کمتر، بهایی نیست که بسیاری از تیمها بتوانند از پس آن برآیند.
همین فشار، بسیاری از بازیکنان را به سمت خطاهای احساسی و واکنشهای غیرقابلپیشبینی سوق داده است.
در یک جمعبندی میتوان گفت که جام جهانی ۲۰۲۶، بیش از هر دوره دیگری نشان داده که فوتبال مدرن روی لبه تیغ حرکت میکند. سرعت بازی، فشار روانی، سختگیری داوران و دقت VAR، ترکیبی ساختهاند که در آن کارت قرمز، یکی از شخصیتهای اصلی تورنمنت شده است.
این جام جهانی، نه فقط میدان رقابت تیمها، بلکه صحنهای برای نمایش تحول فوتبال در عصر جدید است؛ عصری که در آن یک تصمیم اشتباه، میتواند همهچیز را تغییر دهد.
