به گزارش ایراف، محسنی در یک نشست خبری در اروپا گفته بود که زنان در شهرهای افغانستان از آزادیهای قابل توجهی از جمله رانندگی و گشتوگذار بدون رعایت حجاب برخوردارند و تفاوت چندانی میان وضعیت کنونی و دوره جمهوری وجود ندارد.
انتقاد شدید فعالان زن افغانستان
سخنان سعد محسنی، واکنشهای گستردهای را در شبکههای اجتماعی افغانستان در پی داشته است، از جمله اینکه فعالان حقوق زنان افغانستان در تویتر و فیسبوک، درباره این موضوع نوشتهاند.
سیما نوری، یک تن از فعالان زن افغانستان در واکنش به این اظهارات نوشت: «سفیدنمایی طالبان توسط سعد محسنی در تریبونهای بینالمللی، مشارکت در سانسور صدای زنان افغانستان است.» او افزود که در شرایطی که براساس قوانین جدید طالبان حتی صدای زنان در فضای عمومی محدود شده، روایت محسنی از «آزادی رفتوآمد» تلاشی برای عادیسازی یک نظام زنستیز است.
از سوی دیگر، زهرا سپهر که او نیز از جمله فعالان اجتماعی زنان افغانستان است، با انتقاد از این اظهارات گفت: «تقلیل دادن آپارتاید جنسیتی به قدم زدن زنان در خیابانها، پنهان کردن فاجعه حذف سیستماتیک میلیونها دختر از مکاتب و دانشگاههاست.» او تأکید کرد که «جادههای کابل تحت حکومت تفنگ، نامش آزادی نیست.»
بتول سیدحیدری، روانشناس و فعال حقوق زنان با تکرار انتقادهای مشابه، سخنان محسنی را مشارکت در خاموش کردن صدای زنان افغانستان توصیف کرد.
در همین حال، هیله نجیبالله، دختر رئیسجمهور پیشین افغانستان، نیز با انتشار اظهاراتی تند، از آنچه «ارائه تصویری نادرست از وضعیت زنان افغانستان» خواند، انتقاد کرد.
وی گفت برخی مردان و مدیران رسانهای در مجامع بینالمللی چنین القا میکنند که وضعیت زنان نسبت به دوره جمهوری تغییر چندانی نکرده است، در حالی که واقعیت زندگی زنان افغانستان چیز دیگری است.
به گفته او، زنان در افغانستان با محدودیتها، فشارها و بازجوییهای گسترده مواجهاند و دختران همچنان از حق آموزش محروم هستند. نجیبالله همچنین تأکید کرد که زنان افغان در چنین بحثهایی نمایندگی نمیشوند و صدای آنان به حاشیه رانده شده است.
زهرا جویا، روزنامهنگار و فعال حقوق زنان، نیز نوشت: «طالبان زنان را از زندگی عمومی حذف کردهاند.» او مدعی شد شدت سرکوب به حدی است که در برخی موارد نادیده گرفتن قوانین طالبان میتواند جان زنان را به خطر بیندازد. به گفته او، علاوه بر طالبان، افرادی نیز در فضای عمومی تلاش میکنند صداهای مطالبهگر حقوق زنان را بیاعتبار سازند.
واکنشها تنها به فعالان زن محدود نماند. مجیب مهرداد، شاعر و روزنامهنگار افغانستانی، با انتقاد شدید از محسنی نوشت: «سعد محسنی همه مرزهای اخلاقی را جابهجا کرده است.» او همچنین مدیر گروه موبی را متهم کرد که از بحران افغانستان برای منافع خود بهرهبرداری میکند.
در میان واکنشها، سیداحمد موسوی مبلغ نگاه متفاوتی ارائه کرد و خواستار توجه به «پشتپرده» این اظهارات شد. او با اشاره به نقش رسانههای تحت مدیریت سعد محسنی در دو دهه گذشته، گفت این سخنان را نباید صرفاً یک نظر شخصی تلقی کرد. به باور او، اظهارات محسنی ممکن است بخشی از یک پروژه رسانهای جدید برای عادیسازی وضعیت افغانستان تحت حاکمیت طالبان باشد.
موسوی مبلغ همچنین مدعی شد که رسانههای وابسته به محسنی طی سالهای گذشته از مهمترین رسانههای همکار آمریکا و نهادهای غربی بودهاند و احتمال دارد طرح روایت جدید از افغانستان نیز در چارچوب یک پروژه سیاسی و رسانهای گستردهتر دنبال شود.
اظهارات سعد محسنی در حالی با این حجم از واکنش مواجه شده است که موضوع حقوق زنان افغانستان همچنان یکی از مهمترین محورهای اختلاف میان طالبان و جامعه جهانی به شمار میرود و محدودیتهای اعمالشده بر آموزش، اشتغال و حضور اجتماعی زنان، همچنان با انتقاد گسترده نهادهای حقوق بشری و فعالان مدنی روبهرو است.
