به گزارش ایراف، میرویس بلخی، وزیر پیشین آموزش و پرورش افغانستان، روز گذشته(یکشنبه، ۳ خرداد) اعلام کرده است که بخش قابلتوجهی از ساکنان ولایتهای شمالی حاکمیت طالبان را نپذیرفتهاند و این گروه در این مناطق فاقد پایگاه اجتماعی و فکری است.
او در صفحه ایکس نوشت که مخالفت و نارضایتی عمومی در شمال افغانستان ادامه دارد و بسیاری از چهرههای شناختهشده این حوزه نیز حاضر به همکاری یا پذیرش حاکمیت طالبان نشدهاند.
بلخی توضیح داده است که شماری از رهبران محلی، فرماندهان پیشین و شخصیتهای بانفوذ شمال، پس از بازگشت طالبان به قدرت، راه مهاجرت و تبعید را انتخاب کردهاند و ترجیح دادهاند از کشور خارج شوند تا زیر حاکمیت این گروه فعالیت نکنند.
به گفته او، طالبان نیز بهخوبی میدانند که در شمال افغانستان ریشه اجتماعی عمیقی ندارند و دوام حاکمیتشان تا حد زیادی به شرایط پیچیده سیاسی در جنوب آسیا وابسته است؛ شرایطی که میتواند بر میزان نفوذ این گروه در مناطق شمالی تأثیر بگذارد.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که در سالهای گذشته، گزارشهای متعددی از نارضایتیهای مردمی، اعتراضهای پراکنده و فعالیت جریانهای مخالف طالبان در ولایتهای شمالی منتشر شده است.
همچنین پس از تسلط دوباره طالبان، بسیاری از چهرههای سیاسی، نظامی و فرماندهان پیشین این مناطق کشور را ترک کردهاند.
از سوی دیگر تحولات میدانی اخیر در شمالشرق افغانستان نیز ادعای بلخی را تأیید میکند.
در شهرستان جرمِ بدخشان، از اواخر اردیبهشت تا اوایل خرداد ۱۴۰۵ گروهی از باشندگان دره خِستَک به رهبری ضابط کریم علیه طالبان مسلح شدند و اعلام کردند که به جبهه آزادی افغانستان پیوستهاند.
این حرکت مسلحانه که نخستین درگیریهای آن حدود ۲۵ تا ۳۰ اردیبهشت ثبت شده، یکی از جدیترین نشانههای نارضایتی محلی در شمالشرق به شمار میرود و طالبان برای مهار آن ناچار به اعزام نیروهای کمکی شدهاند.
همزمان، در شهرستان ارگو اقدام طالبان برای تخریب مزارع کوکنار به درگیری خونین انجامید و دو غیرنظامی، از جمله یک نوجوان، کشته شدند؛ رخدادی که باعث مسدود شدن شاهراه تخار–بدخشان برای دو روز شد. در شهرستان شُکی نیز تنش بر سر معدن طلا به درگیری میان مردم و افراد وابسته به طالبان انجامید و چندین نفر کشته و زخمی شدند.
به باور برخی ناظران مجموعه این رویدادها نشان میدهد که بدخشان، همانند دیگر ولایتهای شمالی، با موج تازهای از نارضایتی و مقاومت محلی روبهروست.
