به گزارش ایراف، مقامات دیپلماتیک در اسلامآباد، امروز (چهارشنبه، ۲۳ ردیبهشت)، در جریان دیدار صادق خان، نماینده ویژه پاکستان، با جِما هوگینز، نماینده ویژه استرالیا در امور مبارزه با تروریسم، ابعاد جدیدی از چالشهای امنیتی در مرزهای مشترک را تشریح کردند. در این نشست، طرف پاکستانی ضمن ابراز نگرانی از تنوع ملیتی گروههای مستقر در افغانستان، مدعی شد که این جریانها نه تنها امنیت همسایگان، بلکه ثبات بینالمللی را نیز متأثر کردهاند. صادق خان همچنین از تصمیم اخیر دولت استرالیا مبنی بر تروریستی اعلام کردن «ارتش آزادیبخش بلوچستان» (BLA) استقبال کرده و آن را گامی در جهت تقویت انسجام جهانی در مبارزه با تروریسم توصیف کرد.
افغانستان و پاکستان؛ بنبست در روایتهای امنیتی
اظهارات مقام پاکستانی درباره حضور اتباع کشورهای مختلف در جغرافیای افغانستان، نشاندهنده تداوم شکاف در روایتهای امنیتی میان اسلامآباد و حکومت طالبان در کابل است. از منظر راهبردی، پاکستان با طرح این ادعاها در سطوح بینالمللی، درصدد است تا مسئولیت ناامنیهای مرزی را متوجه نارساییهای امنیتی در خاک همسایه نماید. این در حالی است که تنشهای کابل و اسلامآباد ریشه در حملاتی دارد که پاکستان مدعی است از خاک افغانستان هدایت میشوند؛ ادعاهایی که مقامات طالبان همواره با رد آنها، ریشه مشکلات را در مسائل داخلی پاکستان جستجو کرده و بر عدم اجازه برای استفاده از خاک خود علیه دیگران تأکید دارند.
دیپلماسی و حقوق بینالملل؛ جلب حمایت بازیگران فرامنطقهای
تلاش پاکستان برای همراه کردن کشورهایی نظیر استرالیا در پروندههای حساس امنیتی مانند «ارتش آزادیبخش بلوچستان»، نشاندهنده راهبرد این کشور برای مشروعیتزدایی بینالمللی از گروههای معارض مسلح است. اسلامآباد بر این باور است که بدون اجماع جهانی بر سر ماهیت این گروهها، مدیریت بحران در ایالتهای مرزی با دشواری مواجه خواهد بود. همسویی استرالیا با موضع پاکستان در این پرونده، میتواند نقطه عطفی در دیپلماسی امنیتی اسلامآباد برای ترغیب سایر کشورهای غربی به بازنگری در فهرست گروههای تروریستی منطقه تلقی شود.
پیامدها برای ثبات در حوزه نفوذ منطقهای
واقعیتهای میدانی حاکی از آن است که امنیت در دو سوی مرزهای افغانستان و پاکستان به شدت درهمتنیده است. ادعای حضور عناصر مسلح با ملیتهای متنوع، زنگ خطر را برای تمامی بازیگران منطقه به صدا درمیآورد و ضرورت گذار از اتهامزنیهای متقابل به سمت همکاریهای فنی-امنیتی را برجسته میکند. در این فضا، مدلهای امنیتی دوجانبه تنها زمانی کارساز خواهند بود که کابل و اسلامآباد به یک درک مشترک از «تهدید» دست یابند؛ در غیر این صورت، تداوم این واگرایی میتواند مسیر همگرایی اقتصادی و پروژههای ترانزیتی منطقه را با اخلال جدی مواجه سازد.
