به گزارش ایراف، این گزارش که امروز سهشنبه ( ۲۲ اردیبهشت) منتشر شده است، بر اساس دادههای راستیآزمایی شده یوناما تأکید میکند که از اول ژانویه تا ۳۱ مارس ۲۰۲۶، دستکم ۳۷۲ غیرنظامی افغان کشته و ۳۹۷ نفر دیگر مجروح شدهاند. بررسیهای فنی نشان میدهد که بیش از نیمی از این تلفات (حدود ۶۴ درصد) مستقیماً ناشی از حملات هوایی بوده است.
تراژدی کابل؛ مرکز ترک اعتیاد در کانون حملات هوایی
بخش عمدهای از آمار مرگبار این گزارش مربوط به حمله هوایی ۱۶ مارس به یک مرکز بازپروری و ترک اعتیاد در کابل است. در این حادثه که به تنهایی منجر به کشته شدن ۲۶۹ نفر و زخمی شدن ۱۲۲ تن دیگر شد، اکثر قربانیان را مردانی تشکیل میدادند که برای درمان در این مرکز حضور داشتند. گزارش یوناما با اشاره به شدت تخریب، وضعیت اجساد را به دلیل سوختگیهای شدید و متلاشی شدن بدنها، «غیرقابل شناسایی» توصیف کرده است.
علاوه بر این، یوناما به یک مورد «قتل هدفمند» در ولایت نورستان اشاره کرده است که طی آن، یک کارمند زن شاغل در یک سازمان غیردولتی (NGO) در حین بازگشت به خانه همراه با خانوادهاش هدف تیراندازی قرار گرفته و در رودخانه غرق شده است؛ واقعهای که نشاندهنده تسری ناامنی به عمق مناطق دورافتاده و هدف قرار گرفتن هدفمند فعالان مدنی است.
تقابل روایتها؛ «زیرساخت نظامی» یا «کشتار غیرنظامی»؟
انتشار این گزارش با واکنشهای متضاد مقامات دو کشور روبرو شده است. دولت پاکستان در پاسخ کتبی به سازمان ملل، ضمن رد هدف قرار دادن مراکز غیرنظامی، مدعی شده است که عملیاتهای هوایی و توپخانهای این کشور صرفاً «زیرساختهای تروریستی و نظامی» را هدف قرار داده است. در مقابل، مقامات کابل با رد ادعاهای اسلامآباد، تأکید دارند که حملات به طور مشخص مناطق پرجمعیت و مراکز خدمات اجتماعی را نشانه رفته است.
یوناما در این گزارش تأکید کرده است که آمار ارائه شده با استفاده از حداقل سه منبع مستقل بررسی و تأیید شده است. تفکیک جنسیتی و سنی قربانیان (شامل ۴۶ کودک و ۱۳ زن) سندی بر نقض قوانین بینالمللی بشردوستانه در جریان این درگیریها تلقی میشود.
هشدار سازمان ملل نسبت به شکنندگی ثبات
اگرچه میانجیگری پکن در اواخر سال گذشته میلادی تا حدودی از شدت درگیریها کاست، اما گزارش یوناما نشان میدهد که خشونتها بهطور کامل متوقف نشده است. حملات راکتی ۲۷ آوریل به منطقه «اسعدآباد» که دهها کشته و زخمی بر جای گذاشت، شاهدی بر تداوم این وضعیت بحرانی است.
سازمان ملل متحد با صدور هشداری جدی از طرفین درگیر خواستار؛ توقف فوری شلیک به مناطق مسکونی و پرجمعیت، اجتناب مطلق از هدف قرار دادن مراکز درمانی و بهداشتی و پایبندی دقیق به کنوانسیونهای بینالمللی در حفاظت از جان غیرنظامیان شده است.
به نظر میرسد بهرغم تلاشهای دیپلماتیک منطقهای، خلأ یک سازوکار نظارتی دقیق در مرزهای مشترک و تداوم رویکرد نظامیگری، همچنان جان غیرنظامیان را در دو سوی مرز به عنوان اهرم فشار در معادلات سیاسی قرار داده است.









