به گزارش ایراف به نقل از روزنامه هیل، این تحلیل را اسکات پل، مدیر بخش صلح و امنیت در سازمان اکسفام آمریکا نوشته است؛ تحلیلی که نشان میدهد درخواست بودجه ۱.۵ تریلیون دلاری پنتاگون، بازتابدهنده تغییر آشکار اولویتهای دولت ترامپ از «دفاع» به «جنگ» است و پیامدهای انسانی و امنیتی گستردهای در داخل و خارج آمریکا به همراه دارد.
در این گزارش آمده است که ترامپ در ماه سپتامبر اعلام کرد وزارت دفاع آمریکا از این پس «وزارت جنگ» نام دارد؛ اظهاری که هرچند اثر حقوقی نداشت، اما نگاه صریح او به نقش قدرت نظامی در سیاست خارجی واشنگتن را آشکار کرد.
اقدامات تهاجمی فاقد مشروعیت حقوقی
هیل در ادامه نوشته است که دولت ترامپ طی سالهای اخیر اقداماتی نظامی علیه ایران و ونزوئلا انجام داده که از منظر حقوق بینالملل فاقد مشروعیت بوده است.
همچنین نیروهای آمریکایی در دریای کارائیب عملیاتهایی مرگبار انجام دادهاند و ترامپ بارها کشورهایی مانند گرینلند، مکزیک و پاناما را به اقدام نظامی تهدید کرده است؛ کشورهایی که هیچیک تهدید فوری علیه آمریکا محسوب نمیشوند.
در این تحلیل تأکید شده است که انگیزههای این اقدامات در بسیاری موارد نه امنیت ملی، بلکه دستیابی به منابع طبیعی، فشارهای سیاسی داخلی یا اهداف شخصی بوده است.
در مواردی نیز دولت آمریکا نگرانیهایی درباره امنیت جهانی مطرح کرده، اما هیچیک از این موارد به سطح تهدید فوری علیه آمریکا نرسیده است.
دیپلماسی کنار گذاشته شد؛ مسیر تشدید تنش انتخاب شد
بهجای استفاده از دیپلماسی یا پیگیری مجوزهای قانونی از شورای امنیت، دولت ترامپ بارها مسیر تشدید تنش را برگزیده است.
این روند، بهگفته هیل، نشان میدهد که بودجه پیشنهادی پنتاگون برای تسهیل عملیات تهاجمی و تهدیدهای فزاینده طراحی شده است؛ نه برای حفاظت از مردم آمریکا.
این گزارش میافزاید که سیاستهای نظامی دولت ترامپ هماکنون در خارج از کشور موجب تلفات انسانی و بیثباتی شده و در داخل نیز با کاهش خدمات اجتماعی و فشار اقتصادی بر خانوادههای کمدرآمد همراه بوده است.
کنگره بیاثر شده؛ آخرین ابزار نظارتی در خطر
هیل تأکید میکند که ابزارهای نظارتی کنگره آمریکا برای مهار قوه مجریه، که پیش از این نیز محدود بود، اکنون عملاً بیاثر شده است.
رأیگیریها درباره اختیارات جنگی نادیده گرفته میشود و نظارتهای معمول هیچ محدودیتی ایجاد نمیکند.
در چنین شرایطی، لایحه بودجه دفاعی آخرین اهرم کنگره برای مهار سیاستهای جنگی دولت محسوب میشود، اما بسیاری از نمایندگان همچنان آن را صرفاً ابزاری برای کسب امتیازهای محلی و پروژههای انتخاباتی میبینند.
بازآرایی اولویتهای ملی به نفع جنگ
در این تحلیل آمده است که دولت ترامپ آشکارا اعلام کرده آمریکا نمیتواند هزینه برنامههای اجتماعی مانند مراقبت از کودکان، مدیکید و مدیکر را تأمین کند، زیرا «در حال جنگ است».
همزمان، آژانس توسعه بینالمللی آمریکا (USAID) که بودجهای ناچیز در مقایسه با پنتاگون داشت، در یک آخر هفته کنار گذاشته شد.
این گزارش تأکید میکند که در حالی که خانوادههای آمریکایی با کاهش خدمات درمانی و کمکهای غذایی مواجهاند، غیرنظامیان در مناطقی که آمریکا در آنها عملیات نظامی انجام میدهد، با آوارگی، گرسنگی و جنگ طولانیمدت روبهرو هستند.
سود جنگ برای صنایع نظامی و نفتی
به نوشته هیل، نیروهای نظامی آمریکا نیز با این سیاستها بیمورد در معرض خطر قرار میگیرند و تنها صنایع دفاعی، شرکتهای نفتی و نزدیکان سیاسی ترامپ از این بودجه عظیم سود خواهند برد.
این تحلیل در پایان تأکید میکند که افزایش بودجه نظامی در چنین شرایطی، نه یک تصمیم فنی بودجهای، بلکه عامل تشدید رنج انسانی است و کنگره باید با درخواست بودجه ۱.۵ تریلیون دلاری دولت ترامپ مخالفت کند.
