سید علی کاظمی در گفتوگو با ایراف تأکید کرد که سازمانهای دولتی و مراکز علمی نیز باید از سوی حکومتها مورد حراست قرار گیرند و دانشگاههای دولتی مانند سیدجمالالدین «سرمایه ملی افغانستان» هستند.
وی معتقد است که این حملات میتواند روند مذاکرات مرتبط از جمله گفتوگوهای ارومچی میان طالبان و پاکستان را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
اشتباه فاحش و تخطی از قواعد
سید علی کاظمی بیان کرد که در جنگ مسائلی وجود دارد که هم از دیدگاه قواعد جنگی و هم از دیدگاه بینالمللی، هدف قرار دادن برخی مکانها ممنوع است. از نظر او، جنگی که صورت میگیرد بین دو گروه و دو تشکیلات غیرقانونی است. حمله به مراکز علمی یک اشتباه فاحش و تخطی از نظام و قواعد بینالمللی و همچنین غیرانسانی است.
او افزود: «متأسفانه هدف قرار دادن دانشگاه، مخصوصاً دانشگاه سیدجمالالدین اسدآبادی، یکی از اشتباهات استراتژیک و راهبردی پاکستان است که خود جای تامل دارد. من به نمایندگی از قشر خردمند و متفکر و تحصیلکرده جامعه افغانستان و همچنین مردم افغانستان که نماینده مردم کابل بودم، این اتفاق را شدیداً محکوم میکنم، همانطور که حملات به دانشگاههای جمهوری اسلامی ایران را که توسط آمریکا و اسرائیل جنایتکار صورت گرفت، محکوم میکنم.»
او میگوید اهداف این حملات «تخریب زیرساختهاست» و در عین حال تأکید میکند کینهتوزی از سوی پاکستان عامل این اقدامات است. به گفته او، «پاکستان هم متأسفانه میداند که نیمی از افراد افغان در دانشگاههای افغانستان راه ندارند» و «قشر زنان راه پیدا نکرده است»، اما این حملات انجام شده است.
درخواست محکومیت رسمی؛ طالبان باید از مراکز علمی حمایت کند
او خاطرنشان کرد که به طور معمول، رهبران طالبان با تأخیر بیانیهها را صادر میکنند و در برخی جاها حملات پاکستان به تندی محکوم شده و در برخی جاها با تأخیر این بیانیهها صادر شده است، اما ما انتظار داریم که حملات پاکستان از سوی وزارت خارجه طالبان و حاکمیت فعلی به طور رسمی و جدی محکوم شود.
این نماینده پیشین پارلمان افغانستان میگوید حکومت فعلی طالبان به دلیل اینکه «به طور رسمی شناخته نشده است» ملاحظاتی با کشورهای همسایه دارد و این موضوع به حاکمیت فعلی لطمه میزند، اما به گفته او، ارگانهای دولتی و مراکز علمی نیز باید از جانب حکومتها حراست شوند. دانشگاه سیدجمالالدین اسدآبادی نیز «خودش دولتی بود و بسیار معتبر و تاریخی» و دارای قشرهای مختلف تحصیلکرده است.
سید علی کاظمی ادامه میدهد که حکومت طالبان وظیفه دارد از آن دانشگاه حمایت کند، چون این دانشگاه «سرمایه ملی افغانستان» است. همچنین میافزاید: جامعه علمی افغانستان به دلیل جبر زمان از هم پراکنده شدهاند، اما «زمینه تاریخی و وابستگی افغانستان به این دانشگاه را فراموش نمیکند» و «باید حاکمیت افغانستان از جامعه علمی افغانستان و همچنین سایر مراکز علمی محافظت کند».
از دیپلماسی و مذاکرات ایران الگو بگیرید
او در ادامه بیان کرد که طبیعتاً مذاکرات ارومچی چین بین طالبان و پاکستان تحت تأثیر این حملات قرار میگیرد و ممکن است خواستههای بزرگتری را در سر بپروراند. سید علی کاظمی میگوید حکومت طالبان نیز باید همین کار را بکند و در برابر متجاوزان بایستد؛ به گونهای که «یک شرط بگذارد» و اگر این حملات ادامه پیدا کند، مذاکرات ادامه نخواهد یافت و روند مذاکرات کند و ضعیف میشود؛ مانند همان کاری که ایران در روند دیپلماسی انجام داد.
وی همچنین در ادامه به پیوند مقاومت ملتها در معادلات سیاسی اشاره میکند و میگوید دولتها و حکومتهایی که خواستههای بزرگ دارند، هرقدر از آنها کوتاه بیاییم، «دشمنان یک قدم جلوتر میآیند». او میافزاید: «وقت آن رسیده که حاکمیتهای مسلمان از مردم و ملت خود دفاع کنند» و به شرط تعامل مثبت حکومت با مردم، ملت افغانستان نیز این مسیر را ادامه خواهد داد.
در پایان، او بیان میکند پاکستان «میزبان مذاکرات صلح بین ایران و آمریکا است»، اما همزمان با ایران «خود را نزدیک میداند» و از طرف دیگر افغانستان را تهدید میکند. از نگاه او این دوگانگی برای مردم افغانستان و ایران است، چون «این دو کشور با هم همدین و همفرهنگ و همزبان هستند.»
گفتنی است که حمله به مراکز آموزشی و علمی در جریان درگیریها از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه و قواعد جنگی اقدامی ممنوع تلقی میشود و دانشگاهها بهعنوان مراکز غیرنظامی و علمی باید از هرگونه حمله نظامی مصون بمانند. در سالهای اخیر، با تشدید تنشها و ناامنیها در برخی مناطق افغانستان، نگرانیها درباره امنیت نهادهای آموزشی افزایش یافته است؛ موضوعی که بهویژه در مورد دانشگاههای دولتی و تاریخی مانند دانشگاه سیدجمالالدین اسدآبادی حساسیت بیشتری ایجاد کرده است. کارشناسان و فعالان حوزه آموزش بارها هشدار دادهاند که آسیب دیدن زیرساختهای علمی نهتنها روند آموزش عالی را مختل میکند، بلکه بر آینده علمی و توسعه اجتماعی افغانستان نیز تأثیر مستقیم خواهد گذاشت.
