به گزارش ایراف آقای محقق روز یکشنبه، ۳۰ فروردین، تصریح کرد که به «تقسیمبندی سازمان ملل متحد» در مورد جغرافیای سیاسی افغانستان متعهد است. او نقشه فعلی را به برگ درخت توت تشبیه کرد و گفت که جغرافیای کشور را به همین میزان قبول دارد.
او با اشاره به امیر عبدالرحمن خان، پادشاه سابق افغانستان که این قرارداد را امضا کرده، تاکید کرد که امروزه سازمان ملل و کشورهای جهان خط دیورند را به رسمیت میشناسند. به گفته محقق، کسانی که دعوای مرزی با پاکستان دارند، باید «میزان زور و قدرت خود را بسنجند» و او طرفدار ادامه این دعوا با اسلامآباد نیست.
سابقه مناقشه: خط دیورند، مرز ۲۶۴۰ کیلومتری، به توافقی در سال ۱۸۹۳ بین امیر عبدالرحمن خان افغانستان و هنری مورتیمر دیورند، دیپلمات انگلیسی هند بریتانیایی بازمیگردد که برای تعیین حدود مناطق نفوذ طراحی شده بود. پس از استقلال پاکستان در سال ۱۹۴۷، این کشور این خط را به عنوان مرز بینالمللی به ارث برده و آن را قطعی میداند، در حالی که از همان ابتدا، دولتهای متوالی کابل (چه پادشاهی، چه جمهوری و چه طالبان) هرگز این مرز را به عنوان یک حایل رسمی و همیشگی نپذیرفتهاند.
دیدگاه طالبان: دولت فعلی طالبان به صراحت با به رسمیت شناختن این خط مخالف است. مقامات ارشد طالبان بارها از دیورند به عنوان یک خط «خیالی» و «فرضی» یاد کردهاند که به زور استعمار بر پیکره پشتونها تحمیل شده است.
موضع رسمی: یعقوب مجاهد، وزیر دفاع طالبان، صراحتا اعلام کرده است که طالبان هرگز دیورند را به عنوان مرز رسمی نمیپذیرند و معتقدند این تصمیم در نهایت با مردم افغانستان است .
منتقدان اما معتقدند که طالبان از این مسئله برای تقویت مشروعیت داخلی و منحرف کردن افکار عمومی از بحرانهای اقتصادی و محدودیتهای اجتماعی استفاده میکنند. طالبان با طرح این موضوع، خود را مدافع تمامیت ارضی و میراث ملی معرفی میکند.
اختلاف راهبردی: برخلاف تصور رایج که طالبان را ابزار پاکستان میدانست، این گروه پس از به قدرت رسیدن، تنشهای جدی با اسلامآباد پیدا کرده است. پاکستان از طالبان میخواهد که خط دیورند را به رسمیت بشناسد و جلو فعالیت گروههای مسلح مانند تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) را در خاک افغانستان بگیرد. طالبان اما این خط را مانعی بر سر راه وحدت امت اسلامی و تقسیمکننده قوم پشتون میدانند.
در مقابل این دیدگاه، محمد محقق در بخش دیگری از سخنان خود هشدار داده است که «اگر ما تا اتک را بخواهیم، آنها [پاکستان] تا متک پیش خواهند آمد» و تاکید کرده که پاکستان یک قدرت اتمی است و ادامه دعوا با آن به نفع افغانستان نیست.
بیشتر بخوانید:
روابط اقتصادی طالبان و همسایگان؛ نورالدین عزیزی به ازبکستان رفت
درگیری طالبان بر سر معادن طلا در بدخشان؛ صدها خانواده آواره شدند
نماهنگ «بغض بیپایان» | غمشریکی مردم افغانستان با مردم شریف ایران
