به گزارش ایراف به نقل از تایمز، اینکه آمریکا برای مدت طولانی در «جنگهای بیپایان» گرفتار شده، نکتهای است که به نظر میرسد هر دو طیف سیاسی این کشور بر آن اتفاق نظر دارند.
اما به نظر میرسد هر دو طرف – اگر نه خود ارتش – یک جنبه مهم را نادیده گرفتهاند که جنگ با تهران را از بقیه متفاوت میکند. برای اولین بار در دهههای اخیر، آمریکا خود را در حال جنگ با یک دولت کاملاً فعال میبیند، نه با شورشیان و جهادگرانی که بتواند آنها را «گروهی ژندهپوش» بنامد.
این موضوع تأثیری چشمگیر داشته است. به جای تلفات تدریجی ناشی از مینهای کنار جادهای و بمبهای انتحاری، توان نظامی آمریکا متحمل خساراتی شده است که بیشتر در جنگهای مرسوم انتظار میرود.
ایران به همان اندازه که پنتاگون در حال برنامهریزی برای حمله به آن بوده، پاسخ خود را برای حمله آمریکا آماده میکرده است.
این کشور با موشکها و پهپادها به پایگاههای آمریکا در سراسر خاورمیانه حمله کرده است. سربازانی که در کشورهای آرام پیشین حاشیه خلیج فارس زندگی میکردند، از آسمان کشته شدهاند.
تصویری به خصوص چشمگیر در آخر هفته نشان داد که یکی از ۱۶ فروند هواپیمای راداری E-۳ سنتری آواکس آمریکا بر اثر اصابت مستقیم در پایگاه هوایی پرنس سلطان در عربستان سعودی منهدم شده است.
هزاران پهپاد ایران به یک معضل خاص تبدیل شدهاند، با وجود اینکه جهان طی چهار سال گذشته شاهد ویرانگری روسها با این پهپادها در اوکراین بوده است. پنتاگون به دلیل ناتوانی در همگام شدن با این فناوری در دوران روسای جمهور بایدن و ترامپ مورد انتقاد قرار گرفته است.
یکی از مقامات ارشد پیشین دفاعی آمریکا گفت: «شکست وزارت دفاع در به کارگیری کامل درسهای جنگ اوکراین، در مقابل صرفاً مطالعه کردن آنها – به ویژه در زمینه جنگ ضد پهپادی – یک نارسایی فراحزبی در دو دولت بوده است.»
وزیر جنگ، پیت هگست، در آغاز درگیری اعتراف کرد که برخی از موشکها و پهپادهای ایرانی از لایههای دفاع هوایی مستقر در خاورمیانه عبور خواهند کرد.
اما آنچه او تصدیق نکرد این بود که آمریکا برای مقابله با انبوه پهپادهای دوربرد شاهد-۱۳۶ که توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پرتاب میشوند، به نظر ناآماده میرسد.
اکنون و در هفته پنجم جنگ، سپاه پاسداران به بسیاری از ۱۳ پایگاه آمریکا در منطقه خسارت گستردهای وارد کرده است، با وجود استقرار پیش از جنگ برخی از گرانترین سامانههای دفاعی آمریکا که قادر به رهگیری همه انواع موشکهای بالستیک و کروز هستند.
هزینه تخریب پس از ماه اول نزدیک به ۱.۵ میلیارد دلار (۱ میلیارد پوند) تخمین زده میشود و بیش از ۳۰۰ پرسنل خدماتی آمریکا زخمی شدهاند. ۱۳ نفر کشته شدهاند، از جمله شش نفر که وقتی هواپیمای سوخترسان KC-۱۳۵ آنها با یک KC-۱۳۵ دیگر در هوا برخورد کرد، جان باختند.
بیشتر خسارات توسط پهپادها ایجاد شده است. اگرچه نرخ حملات پهپادی در روزهای اخیر کاهش یافته، اما تهدیدی که آنها ایجاد میکنند به طور فزایندهای روشن شده است. آمریکا در تلاش برای متوقف کردن آنهاست.
پهپاد شاهد-۱۳۶ یک پهپاد انتحاری به طول ۱۱.۵ فوت (حدود ۳.۵ متر) است که یک کلاهک انفجاری ۵۰ کیلوگرمی حمل میکند. این پهپاد در ارتفاع پایین و با سرعت بالا پرواز میکند و اغلب سامانههای ضدموشکی پیچیده آمریکا را در خشکی، روی کشتیهای جنگی و روی جنگندهها شکست داده است.
برای افزودن بر چالشهای ارتش آمریکا، روسیه مختصات موقعیت پایگاههای آمریکا و به طور مشخصتر، موقعیت روزانه هواپیماها را در فضای باز (در مقابل پناهگاههای مستحکم) در اختیار سپاه پاسداران قرار داده است.
روسیه اکنون نسخههای ارتقا یافته خود از شاهد، یعنی گران-۱ و گران-۲ را که به کلاهکی ۹۰ کیلوگرمی مسلح هستند، نیز ارسال میکند.
بررسی خسارات وارده به پایگاههای آمریکا یا مکانهایی که آمریکا در آنها حضور نظامی دارد، برای پنتاگون خواندنی تلخ و سنگین است.
پایگاه هوایی پرنس سلطان در ۶۰ مایلی جنوب ریاض در عربستان سعودی، بارها آسیب دیده است. یک نظامی بر اثر حمله پهپادی در اول مارس کشته شد و پنج فروند تانکر KC-۱۳۵ بر اثر حمله پهپادی در ۱۳ مارس آسیب دیدند.
این حملات پیش از حمله گسترده ۲۷ مارس بود، زمانی که این پایگاه هدف ۲۹ فروند پهپاد و شش فروند موشک بالستیک قرار گرفت. علاوه بر هواپیمای آواکس E-۳ سنتری، چندین تانکر KC-۱۳۵ نیز آسیب دیدند. ۱۵ سرباز آمریکایی زخمی شدند که پنج نفرشان به شدت مجروح شدند. این آواکس یکی از شش فروند در منطقه بود که هر کدام حدود ۳۰۰ میلیون دلار هزینه داشتند.
یک سامانه راداری دوربرد به ارزش بیش از ۱ میلیارد دلار در ام دحل، نزدیک پایگاه هوایی العدید در قطر (ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا)، در ۷ مارس منهدم شد.
ستاد فرماندهی ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا در منامه بحرین در ۲۸ فوریه مورد اصابت پهپادها قرار گرفت که به تجهیزات رادار و ارتباطات خسارت وارد کرد. گزارشی از پنتاگون به کنگره ارزش این تجهیزات را حدود ۲۰۰ میلیون دلار تخمین زد.
در اول مارس، شش سرباز آمریکایی بر اثر حمله پهپادی در یک مرکز عملیات لجستیکی در بندر شعیبه، در فاصله ده مایلی پایگاه ارتش آمریکا در کمپ عریفجان در کویت کشته شدند.
پایگاه هوایی علی السالم و پایگاه کامپ بوهرینگ، که هر دو در کویت هستند، به ترتیب در اول و پنجم مارس مورد اصابت پهپادها قرار گرفتند و خسارت قابل توجهی به سیستمهای ارتباطی و ساختمانها وارد کردند.
پایگاه هوایی الظفره در امارات متحده عربی نیز بارها هدف قرار گرفته است. این پایگاه میزبان جنگندههای رادارگریز F-۲۲ رپتور و پهپادهای شناسایی MQ-۹ ریپر است. گزارش شده که ۹ فروند ریپر در حوادث جداگانه منهدم شدهاند، اگرچه بیشتر آنها هنگام پرواز بر فراز ایران مورد اصابت قرار گرفتند. هزینه هر فروند ریپر حدود ۳۰ میلیون دلار است.
پایگاه هوایی موفق صلتی در شمال غربی اردن در ۴ مارس هدف قرار گرفت و خسارت گستردهای به یک سامانه راداری دفاع هوایی وارد کرد. یک رادار از این نوع حدود ۵۰۰ میلیون دلار هزینه دارد.
پایگاه هوایی اربیل در شمال عراق، که نیروهای ویژه آمریکا و بریتانیا از آنجا عملیات میکنند، مرتباً مورد اصابت پهپادها قرار گرفته است. بیشتر آنها سرنگون شدهاند، اگرچه برخی خسارات وارد شده است.
پایگاه هوایی العین الاسد در غرب عراق نیز هدف پهپادها و موشکها قرار گرفته، هرچند میزان خسارات فاش نشده است.
آمریکا، مانند اسرائیل، سهم قابل توجهی از ذخایر موشکهای تاماهاوک و دیگر موشکهای خود را نیز مصرف کرده است.
مشخص نیست که آیا این موضوع بر آخرین اظهارات رئیسجمهور ترامپ تأثیر داشته است یا خیر، مانند عزم اعلامی او برای «پایان دادن به جنگ» طی دو تا سه هفته، چه با توافق صلح با ایران و چه بدون آن.
نکته دیگری که به وضوح ذهن او را مشغول کرده، هزینه تشدید درگیری با «همهچیز یا هیچ» کردن و انجام یک عملیات زمینی است.
مارشال هوایی بازنشسته، مارتین سامپسون، که قبلاً مشاور ارشد دفاعی بریتانیا در خاورمیانه و شمال آفریقا بود، گفت که جنگ با یک دولت برای مؤثر بودن نیازمند یک استراتژی سیاسی و همچنین عملکرد نظامی است.
او گفت: «یک دشمن دولتی هم به صورت متقارن و هم به صورت نامتقارن میجنگد. ایران لایههای دیگری از قدرت دارد که میتواند به کار گیرد.»
او گفت که این تفکر که ارتش آمریکا بیش از حد تحت فشار است، اشتباه خواهد بود. با این حال، نیاز به بازسازی نهایی قدرت آمریکا یک نکته مهم برای پنتاگون است.
ترامپ در حال حاضر فشار شدیدی بر شرکتهای دفاعی مانند ریتیون (سازنده موشکهای کروز تاماهاوک و سایر تجهیزات نظامی) وارد میکند.
سامپسون گفت: «ارتش آمریکا برای رسیدن به مرزهای توانایی خود طراحی شده است. اما مقدار فشاری که ترامپ به پایگاه صنعتی دفاعی وارد میکند به این معنی است که او تشخیص میدهد که در حالی که میتوانید از نظر عملیاتی خود را به مرز بکشانید و موفق باشید، جهان همچنین به آمریکا متکی است تا برای دفاع و حفظ حضور خود در سطح جهانی آماده باشد.»
